احکام نماز
اذان و اقامه
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1391

زبان اثر : فارسی

اذان و اقامه

مساله 916ـ‏ برای مرد و زن مستحب است پیش از نمازهای یومیه اذان و اقامه‏‎ ‎‏بگویند، ولی پیش از نماز عید فطر و قربان، مستحب است سه مرتبه بگویند ‏اَلصَّلاة ‏و‏‎ ‎‏در نمازهای واجب دیگر سه مرتبه ‏اَلصَّلاة‏ را به قصد رجاء بگوید.‏

مساله 917ـ‏ مستحب است در روز اولی که بچه به دنیا می آید یا پیش از آن که‏‎ ‎‏بند نافش بیفتد، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگویند.‏


کتابرساله توضیح المسائلصفحه 145

مساله 918ـ‏ اذان هیجده جمله است: ‏اَلله اَکبَرُ ‏چهار مرتبه ‏اَشهَدُ اَن لا اِلهَ اِلاَّ الله‎ ‎اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله، حَیَّ عَلَی الصَّلوةِ، حَیَّ عَلَی الفَلاحِ، حَیَّ عَلی خَیرِ‎ ‎العَمَلِ، اَلله اَکبَرُ، لا اِلهَ اِلاَّ الله‏ هر یک دو مرتبه، و اقامه هفده جمله است یعنی دو‏‎ ‎‏مرتبه ‏اَلله اَکبَرُ ‏از اول اذان و یک مرتبه‏ لا اِلهَ اِلاَّ الله ‏از آخر آن کم می شود و بعد از‏‎ ‎‏گفتن ‏حَیَّ عَلَی خَیرِ العَمَلِ ‏باید دو مرتبه ‏قَد قامَتِ الصَّلوةُ‏ اضافه نمود.‏

مساله 919ـ اَشهَدُ اَنَّ عَلِیّاً وَلِیُّ الله‏ جزء اذان و اقامه نیست ولی خوبست بعد از‏‎ ‎اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله،‏ به قصد قربت گفته شود.‏

‏ ‏

ترجمۀ اذان و اقامه

‏ ‏

اَلله اَکبَرُ ‏یعنی خدای تعالی بزرگتر از آن است که او را وصف کنند. ‏اَشهَدُ اَن لا‎ ‎اِلهَ اِلاَّ الله ‏یعنی شهادت می دهم که غیرخدایی که یکتا وبی همتا است خدای دیگری‏‎ ‎‏سزاوار پرستش نیست. ‏اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ الله ‏یعنی شهادت می دهم که حضرت‏‎ ‎‏محمد بن عَبدالله ‏‏صلی الله علیه و آله وسلم‏‏ پیغمبر و فرستادۀ خداست. ‏اَشهَدُ اَنَّ عَلِیّاً امیرُالمُومنینَ وَلِیُّ‎ ‎الله ‏یعنی شهادت می دهم که حضرت علی علیه الصّلاة والسّلام امیرالمومنین و ولیّ‏‎ ‎‏خدا بر همۀ خلق است. ‏حَیَّ عَلَی الصَّلوة ‏یعنی بشتاب برای نماز. ‏حَیَّ عَلَی الفَلاحِ‎ ‎‏یعنی بشتاب برای رستگاری. ‏حَیَّ عَلی خَیرِ العَمَلِ ‏یعنی بشتاب برای بهترین کارها‏‎ ‎‏که نماز است. ‏قَد قامَتِ الصّلوة ‏یعنی به تحقیق نماز برپا شد. ‏لا اِلهَ اِلاَّ الله ‏یعنی‏‎ ‎‏خدایی سزاوار پرستش نیست مگر خدایی که یکتا و بی همتا است.‏

مساله 920ـ ‏ بین جمله های اذان و اقامه باید خیلی فاصله نشود و اگر بین آنها‏‎ ‎‏بیشتر از معمول فاصله بیندازد، باید دوباره آن را از سر بگیرد.‏

مساله 921ـ‏ اگر در اذان و اقامه صدا را در گلو بیندازد چنانچه غنا شود، یعنی‏‎ ‎‏بطور آوازه خوانی که در مجالس لهو و بازیگری معمول است اذان و اقامه را بگوید،‏‎ ‎‏حرام است و اگر غنا نشود مکروه می باشد.‏

مساله 922ـ‏ درپنج نماز اذان ساقط می شود: اول: نمازعصر روزجمعه. دوم: نماز‏‎ ‎‏عصر روز عرفه که روز نهم ذی حجه است. سوم: نماز عشاء شب عید قربان، برای‏‎ ‎‏کسی که در مشعرالحرام باشد. چهارم: نماز عصر و عشاء زن مستحاضه. پنجم: نماز‏

کتابرساله توضیح المسائلصفحه 146

‏عصر و عشای کسی که نمی تواند از بیرون آمدن بول و غائط خودداری کند و در این‏‎ ‎‏پنج نماز در صورتی اذان ساقط می شود که با نماز قبلی فاصله نشود یا فاصلۀ کمی‏‎ ‎‏بین آنها باشد، ولی فاصله شدن نافله و تعقیب ضرر ندارد.‏

مساله 923ـ‏ اگر برای نماز جماعتی اذان و اقامه گفته باشند، کسی که با آن‏‎ ‎‏جماعت نماز می خواند، نباید برای نماز خود اذان و اقامه بگوید.‏

مساله 924ـ‏ اگر برای خواندن نماز جماعت به مسجد رود و ببیند جماعت تمام‏‎ ‎‏شده تا وقتی که صفها به هم نخورده و جمعیت متفرق نشده، نمی تواند برای نماز‏‎ ‎‏خود اذان و اقامه بگوید در صورتی که برای جماعت اذان و اقامه گفته شده باشد.‏

مساله 925ـ‏ در جایی که عده ای مشغول نماز جماعتند، یا نماز آنان تازه تمام‏‎ ‎‏شده و صفها بهم نخورده است، اگر انسان بخواهد فرادی یا با جماعت دیگری که‏‎ ‎‏برپا می شود نماز بخواند، با سه شرط اذان و اقامه از او ساقط می شود:‏

‏اوّل: آن که برای آن نماز، اذان و اقامه گفته باشند.‏

‏دوّم: آن که نماز جماعت باطل نباشد.‏

‏سوّم: آن که نماز او و نماز جماعت در یک مکان باشد، پس اگر نماز جماعت،‏‎ ‎‏داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند، مستحب است اذان و‏‎ ‎‏اقامه بگوید.‏

مساله 926ـ‏ اگر در شرط دوم از شرطهایی که در مساله پیش گفته شده شک‏‎ ‎‏کند، یعنی شک کند که نماز جماعت صحیح بوده یا نه، اذان و اقامه از او ساقط است‏‎ ‎‏ولی اگر در یکی از دو شرط دیگر شک کند مستحب است اذان و اقامه بگوید.‏

مساله 927ـ‏ کسی که اذان و اقامۀ دیگری را می شنود مستحب است هر قسمتی‏‎ ‎‏را که می شنود بگوید ولی در حکایت اقامه که از دیگری بشنود از (حی علی الصّلوة)‏‎ ‎‏تا (حی علی خیر العمل) را به امید ثواب بگوید.‏

مساله 928ـ‏ کسی که اذان و اقامۀ دیگری را شنیده، چه با او گفته باشد یا نه، در‏‎ ‎‏صورتی که بین آن اذان و اقامه و نمازی که می خواهد بخواند زیاد فاصله نشده باشد،‏‎ ‎‏می تواند برای نماز خود اذان و اقامه نگوید.‏

مساله 929ـ‏ اگر مرد اذان زن را با قصد لذّت بشنود، اذان از او ساقط نمی شود.‏‎ ‎‏بلکه اگر قصد لذّت هم نداشته باشد، ساقط شدن اذان اشکال دارد.‏


کتابرساله توضیح المسائلصفحه 147

مساله 930ـ‏ اذان و اقامه نماز جماعت را باید مرد بگوید، ولی در جماعت زنان‏‎ ‎‏اگر زن اذان و اقامه بگوید کافی است.‏

مساله 931ـ‏ اقامه باید بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگویند صحیح‏‎ ‎‏نیست.‏

مساله 932ـ ‏اگر کلمات اذان و اقامه را بدون ترتیب بگوید، مثلاً حی علی الفلاح‏‎ ‎‏را پیش از حی علی الصّلوة بگوید باید از جایی که ترتیب به هم خورده، دوباره‏‎ ‎‏بگوید.‏

مساله 933ـ‏ باید بین اذان و اقامه فاصله ندهد و اگر بین آنها بقدری فاصله دهد‏‎ ‎‏که اذانی را که گفته اذان این اقامه حساب نشود مستحب است دوباره اذان و اقامه را‏‎ ‎‏بگوید و نیز اگر بین اذان و اقامه و نماز بقدری فاصله دهد که اذان و اقامۀ آن نماز‏‎ ‎‏حساب نشود، مستحب است دوباره برای آن نماز، اذان و اقامه بگوید.‏

مساله 934ـ‏ اذان و اقامه باید به عربی صحیح گفته شود، پس اگر به عربی غلط‏‎ ‎‏بگوید، یا به جای حرفی حرف دیگر بگوید، یا مثلاً ترجمۀ آنها را به فارسی بگوید‏‎ ‎‏صحیح نیست.‏

مساله 935ـ‏ اذان و اقامه باید بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و اگر عمداً‏‎ ‎‏یا از روی فراموشی پیش از وقت بگوید باطل است.‏

مساله 936ـ‏ اگر پیش از گفتن اقامه شک کند که اذان گفته یا نه باید اذان را‏‎ ‎‏بگوید، ولی اگر مشغول اقامه شود و شک کند که اذان گفته یا نه، گفتن اذان لازم‏‎ ‎‏نیست.‏

مساله 937ـ‏ اگر در بین اذان یا اقامه پیش از آنکه قسمتی را بگوید شک کند که‏‎ ‎‏قسمت پیش از آن را گفته یا نه، باید قسمتی را که در گفتن آن شک کرده بگوید، ولی‏‎ ‎‏اگر در حال گفتن قسمتی از اذان یا اقامه شک کند که آنچه پیش از آن است گفته یا نه،‏‎ ‎‏گفتن آن لازم نیست.‏

مساله 938ـ‏ مستحب است انسان در موقع گفتن اذان، رو به قبله بایستد و با‏‎ ‎‏وضو یا غسل باشد و دستها را به گوش بگذارد و صدا را بلند نماید و بکشد و بین‏‎ ‎‏جمله های اذان کمی فاصله دهد و بین آنها حرف نزند.‏


کتابرساله توضیح المسائلصفحه 148

مساله 939ـ‏ مستحب است بدن انسان در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از‏‎ ‎‏اذان آهسته تر بگوید و جمله های آن را به هم نچسباند، ولی به اندازه ای که بین‏‎ ‎‏جمله های اذان فاصله می دهد، بین جمله های اقامه فاصله ندهد.‏

مساله 940ـ‏ مستحب است بین اذان و اقامه یک قدم بردارد، یا قدری بنشیند یا‏‎ ‎‏سجده کند یا ذکر بگوید یا دعا بخواند یا قدری ساکت باشد یا حرفی بزند یا دو‏‎ ‎‏رکعت نماز بخواند ولی حرف زدن بین اذان و اقامۀ نماز صبح مستحب نیست، ولی‏‎ ‎‏نماز خواندن بین اذان و اقامۀ نماز مغرب را به امید ثواب بیاورد.‏

مساله 941ـ‏ مستحب است کسی را که برای گفتن اذان معین می کنند، عادل و‏‎ ‎‏وقت شناس و صدایش بلند باشد و اذان را در جای بلند بگوید.‏

‎ ‎

کتابرساله توضیح المسائلصفحه 149