پنجم مهر ماه سال ۶۰ عملیاتی در تاریخ دفاع مقدس رقم خورد که نه تنها فرمان امام را جامه عمل پوشاند که حساب را نیز دست ارتش بعث عراق داد که باید سر جای خودش بنشیند.
به خاطر دارم لحظه ای که توانستم او را تشخیص دهم دقایقی طولانی از خود بیخود شدم. بعد هم با دیدن انسان هایی که در پیاده رو جمع شده بودند و نیز رهگذران تقریباً توانستم جواب این مسأله غیر قابل حل را پیدا کنم. مسأله مهم این بود که من در تمام کشورها حتیٰ در کشور خودم برای صحبت کردن با یک مقام، باید از هزار مانع می گذشتم ولی اکنون هنوز از ورودم به تهران 24 ساعت نگذشته بود که توانستم خانۀ رهبر انقلاب را پیدا کنم.
به امام بگویید از بابت بچه های ما ناراحت نباشد ما سلامتی امام را می خواهیم.
در حقیقت در آن لحظات حساس، حضرت امام در بستر بیماری به مسئولان محترم با جملات کوتاه فوق وصیت کردند و خط مشی آینده را مشخص فرمودند.
حضرت امام به مدت پانزده سال در نجف به طور مرتب هر شب در یک ساعت معین در کنار قبر مطهر مولای متقیان می آمدند و زیارت جامعه کبیره را می خواندند
نظام یک مملکت نیاز به جاده و خیابان دارد و باید تعریض شود، بنابراین شما می توانید پول آن موقوفه را که به تعریض خیابان افتاده از شهرداری بگیرید و جای دیگری ملکی بخرید.
اول کسی که صورت دارایی خود و متعلقین خود را داد امام بود و تمام موجودیش را نوشت و فرستاد
«کلود وان آنژلان»، خبرنگار و روزنامه نگار فرانسوی، بر این عقیده است که آرامش امام خمینی(س) قبل از بازگشت به ایران پس از سال ها تبعید، مانع از این می شد که خبرنگاران و تحلیلگران مسائل سیاسی و اجتماعی بتوانند اقدامات ایشان را در هنگام ورود به کشور پیش بینی کنند
مدارک به دست آمده نشان می دهد که سفارت در خرابکاری های کردستان و خوزستان و تعطیلی مدارس و ...چه فعالیت هایی می کردند.
حضرت امام تصویب کاپیتولاسیون را خیانت به استقلال ایران و اسلام دانستند و بر اساس تکلیفی که برای خود قائل بودند فریاد اعتراض برآوردند
خبر تصویب لایحه کاپیتولاسیون که در خبر نامه داخلی مجلس شورای ملی درج شده بود، به دست امام رسید. امام اعلام کردند که روز چهارم آبان دربارۀ خطرات این اقدام خفّت بار رژیم سخنرانی می کنند
قلب من در فشار است، ایران دیگر عید ندارد، عید ایران را عزا کردند، ما را فروختند، عزّت ما پایکوب شد.
هیچگاه در منزل به اهل خانه امرونهی نمی کردند، کارهای شخصی خود را شخصاً انجام می دادند.
امام این ماه را سراسر به تلاوت قرآن مجید و انجام مستحبات مربوط به ماه مبارک رمضان سپری می کردند.
امام در سرماى سوزان در رواق کوچک خانه خود روى یک صندلى کهنه نشسته بودند.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.