پنجم مهر ماه سال ۶۰ عملیاتی در تاریخ دفاع مقدس رقم خورد که نه تنها فرمان امام را جامه عمل پوشاند که حساب را نیز دست ارتش بعث عراق داد که باید سر جای خودش بنشیند.
از مسائلی که امام برای حیات علمی حوزۀ علمیه بعد از رحلت مرحوم آقای حائری یزدی ضروری میدانستند، حضور آیتالله بروجردی در قم بود
امام را از موقعی که به یاد دارم میان کتابهایشان میدیدم.
مام حتی نسبت به هدایت مخالفان و دشمنانشان تا اینقدر احساس دلسوزی میکردند.
امام به آنچه داشتند قانع بودند و چشمداشتی به مال دیگران نداشتند.
آشنایی من با نام حضرت امام در سنین ده ـ دوازده سالگی از زبان والد بزرگوارم آیتاللّه سید محمد موسوی جزائری بود
بعد از پایان درس طُلاب استدعای استخاره مینمودند.
معظم له این حقیر را خواستند و به من تکلیف نمودند که همه روزه اخبار نجف اشرف و عکسالعملها را به اطلاع ایشان برسانم
امام در مسائل اصولى، مبانى زیادى را ایجاد کرده اند که خیلى از مشکلات اصول را حل مى کند.
حضرت امام مباحث درسى را خیلى منظم مطرح مى کردند.
من در سال 1331 شمسى پس از تحصیلات مقدماتى به قم مشرف شدم.
یک روز عصر هوا ابر بود. درس اصول در مسجد اعظم در بعدازظهر کمى طول کشید.
استفادهاى که از درس حضرت امام کردم شجاعت در علم و ابتکار در علم بود.
امام اخبار نجف را از طریق گروهی از ما طلاب دریافت میکردند.
امام میفرمودند اینطور نیست که آقاى بروجردی که از دنیا رفته مرجعیت و قدرت مرجعیت شیعه از بین رفته باشد.
امام مىفرمودند: این چه وضعى است که در مملکت از کاغذ اینجور استفاده مىشود؟
بعضى افراد بودند که مىخواستند با یک تیر چند نشان بزنند.
گاهی مدت درس ایشان، مخصوصاً درس فقه، به یک ساعت و نیم میرسید بدون اینکه خودشان احساس خستگی بکنند
در نجف، امام اجازه نمیدادند قدر و منزلت یکی از بزرگان دین توسط دیگران مورد بیاحترامی قرار بگیرد.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.