پنجم مهر ماه سال ۶۰ عملیاتی در تاریخ دفاع مقدس رقم خورد که نه تنها فرمان امام را جامه عمل پوشاند که حساب را نیز دست ارتش بعث عراق داد که باید سر جای خودش بنشیند.
روز دوازدهم فروردین ماه 1358 یعنی روز رفراندوم جمهوری اسلامی، بنده عضور ستاد رأی گیری بودم.
فرهنگ غرب استعماری است و نوامیس ما را به صورت ابزار و آلاتی در میآورند که غالباً با فساد اخلاق آنان توأم است
نوشتهای از بحث یکی از اساتید داشتم که اشکالاتی در آن به ذهنم آمده بود.
امام تمام تابستانها را در همان نجف سوزان که شدت گرمایش گاهی به 54 درجه میرسید، می گذراند .
وقتی کویت امام را راه نداد و مجدداً به عراق برگشتیم.
امام در خانه خود در محلۀ «یخچال قاضى» که قبل از دوران تبعید در آن مىزیستند، ساکن شدند.
صبر و استقامت و حلم و بردباری امام از بارزترین صفات معظمله بود.
من دو مرتبه وضو گرفتن امام عزیز را دیدهام. درست مثل وضوی پیغمبر اکرم(ص) که در اخبار بیانیه ذکر شده است.
بالاتر از همه، جمله قاطعانه امام در بهشت زهرا(س) در اولین سخنرانی شان بعد از حضور در ایران بود
امام تنها یک معلم و مدرس نبود که فقط به رشد فکری شاگردان خود بیندیشد
امام به اندازه ای از خودخواهی و خودبینی و خودنمایی دور بودند که انسان را به شگفتی وا می دارد.
امام در دید و بازدید از علما و احترام به آنها دقت نظر داشتند
سعی می کردیم این دستور حضرت امام را اجرا کنیم که می فرمودند: در ایّام نوروز با خانواده های شهدا دیدار کنید.
امام از مسئولین میخواستند که کارها خالصانه و برای خدا انجام گیرد.
پس از دو نوبت بحث، حضرت امام نظر خود را صریح و قاطع به شکل دستوری فرمودند.
امام فوراً اطلاعیه دادند که مردم به خانهها بروید و بیرون نیایید و برای روز بعد، راهپیمایی اعلام کردند.
مأموران رضاخان، طبق نقشهاى حساب شده، به مدرسه ریختند.
در پاریس یک روز امام از منزل بیرون آمده بودند، برف به شدت می بارید.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.