مجموعه آثار امام به منزله کلمات طیبه‏ ای هستند که در هر زمانی از نو به بار می ‏نشیند و ثمر می‏ دهد. در سیره بزرگان عرفا‏ن، نگارش نامه ‏های عرفانی خطاب به افراد معین (به صورت ابتدایی و یا در پی درخواست مرید، سنت حسنه ‏ای است که پرتو نهایی از بحر نورانیت وجود آنان را ظاهر می ‏نماید. امام نیز در ایام عمر پر برکت خود نامه هایی عرفانی خطاب به خانواده و دوستانشان داشته اند. از تدبر در نامه‏ های عرفانی ایشان می ‏توان به ویژگیها و محورهایی در عرفان نظری و عملی ایشان دست یافت، از جمله: فطرت‏ گرایی، تفکیک ‏ناپذیری عرفان و قرآن و سنت، شریعت‏ گرایی، جامعه ‏نگری، خانواده گرایی، اصالت و تقدم مبارزه با انانیت و اصالت و تقدم رعایت اخلاص بر امور دیگر. یکی از این نامه ها، نامه ای است که امام در 25 دی ماه سال 1367 خطاب به خانم فاطمه طباطبایی نوشته اند و در آن با یادآوری ارزش کتب عرفا قرآن را کتاب کامل و جامع اسرار معارف الهیّه خوانده اند.

متن این نامه در ذیل آمده است:                      

بسم الله الرحمن الرحیم‏

الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی محمد و آله الطیبین الطاهرین المعصومین و اللعن علی اعدائهم اجمعین الی یوم الدین. یاد روزی که در ایام جوانی کتاب «فصوص الحکم» و دیگر کتب عرفانی را که بزرگان مشایخ ارباب عرفان به یادگار گذاشته ‏اند در خدمت بعض از مشایخ اهل عرفان - رضوان الله علیه - استفاده نمودم و اکنون که در این سنّ کهولت و از پای درآمدگی دختر عزیزم (فاطی) خانم فاطمه طباطبایی از این بی‏ بضاعت خواستند چیزی بنویسم باید بگویم که کتب مذکور با همه قدر و منزلتی که دارند و کمکهای بسیار ارزنده‏ ای به معرفت قرآن کریم - سرچشمه فیاض معرفة الله و کتب ادعیه ائمه معصومین، صلوات الله و سلامه علیهم اجمعین، که آنها را حقّاً قرآن صاعد باید خواند و احادیث آن بزرگواران - می‏ کنند، حلاوت و لطافت و جامعیت اسرار کتاب الهی را ندارند.

فی المثل سوره مبارکه حمد مشتمل جمیع اسرار معارف الهیه است که تحمل آن از عهده این نویسنده دست و پا بسته خارج است، همین قدر بدان ای دختر عزیزم که در بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. الْحَمْدُ لله رَبِّ الْعالَمِینَ معارف و اسرار غیر قابل تحمل برای ما است و اگر عارف صاحب سری در الْحَمْدُ لله با قدم صاحب ولایت غور کند می ‏یابد که در عالم هستی غیر از الله چیزی و کسی نیست که اگر بود حمد مختصّ به ذات الوهی نبود (تو خود حدیث مفصّل بخوان از این مجمل) پس باید قلمها بشکنند اگر گمان شود ورای او هستند.

تو نیز ای عزیز کتب عرفا و اولیا را بخوان به قصد فهمیدن یا ذوق کردن همین کلمه شریفه جامعه. خداوند تعالی تو و احمد عزیزم و فرزندان عزیزت را که نور چشمان من هستید حفظ کند، و از شماها انتظار دعای خیر دارم بویژه پس از موتم.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

یکشنبه 25 دی 1367 / 7 ج 2 1409

روح الله الموسوی الخمینی‏

 (صحیفه امام؛ ج ‏21، ص 237 - 238)

. انتهای پیام /*