زمان: 1 فروردین 1361/ 25 جمادى الاول 1402

مبارک باشد عید بر تمام کسانى که در این سالِ در راه- در سالِ جلو- تمام توان خودشان را صَرف براى پیشرفت اسلام کردند. و امیدوارم که این دعایى که در اول سال و در حال تحویل خوانده مى‏ شود: یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْابْصارْ یا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهارْ یا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْاحْوالْ حَوِّلْ حالَنا الى‏ احْسَنِ الْحالْ براى ملت ما در آن سال تحقق پیدا کرده است و براى این سال بالاتر از آن تحقق پیدا کند. تمام قلوب و تمام ابصار و بصیرت ها در دست خداى تبارک تعالى و ید قدرت اوست. اوست که تدبیر مى‏ کند جهان را، لیل و نهار را، و اوست که قلوب را متحول مى‏ کند، و بصیرت ها را روشن مى‏ کند، و اوست که حالات انسان را متحول مى‏ کند، و ما آن را در ملت عزیز خودمان، در زن و مرد، در کوچک و بزرگ یافتیم. این تقلیب قلوب که قلب ها از آمال دنیوى و از چیزهایى که در طبیعت است بریده بشود و به حق تعالى پیوسته بشود، و بصیرتها روشن بشود و صلاح و فساد خودشان را به وسیله بصیرت بفهمند، در ملت ما بحمد اللَّه تا حدود چشمگیرى حاصل شده است. و من امیدوارم که در این سال جدید به اعلا مرتبه خودش برسد. این قلب هایى که قبل از انقلاب توجه به دنیا داشت، توجه به آمال دنیوى داشت و از غیب کمتر توجه داشت به غیب، و از غیب کمتر جلوه ‏اى در او حاصل مى‏ شد، ما امروز مى‏ بینیم که این جلوه ‏ها حاصل شده است، و این شوق و شعف ها به لقاء اللَّه براى آنها حاصل شده است، و دست عنایت خداى تبارک و تعالى به سر این ملت کشیده شده است، و ایمان آنها را تقویت فرموده است که یکى از علائم ظهور بقیة اللَّه- ارواحنا فداه است. بى ‏انگیزه نیست که در یک ملتى که در طول مدت شاهنشاهى ستمشاهى، و در این پنجاه سالى که پنجاه سال سیاه بود براى این ملت، متحول بشود به یک قلبى که روشنى او از آفتاب روشن تر و یک بصیرتى که نور او براى ملک و ملکوت روشنایى مى ‏دهد، و یک تحول معجزه ‏آسایى که در تمام قشرهاى ملت تحقق پیدا کرده است. (صحیفه امام، ج‏16، ص: 129-131)

 ***

زمان: 1 فروردین 1362/ 6 جمادى الثانى 1403

از خداوند تعالى مسألت مى‏ کنم که این سال جدید را به همه مسلمین جهان و مسلمان هاى ایران و خصوصاً قشرهاى مجاهد، بازماندگان شهدا، بازماندگان خود معلولین و متعلقین آنها و بسیجی ها و همه قواى مسلح ارتش و غیر ارتشى، سپاه پاسداران و همه اینها مبارک کند. و بر ملت ایران ان شاء اللَّه این سال مبارک باشد و سالى باشد که پیروزى دنبالش باشد. ان شاء اللَّه در این سال پیروزى براى ملت هاى مظلوم جهان و مسلمانان جهان مقدر شود، و براى ما و براى ملت عزیز ایران این نعمت هایى که خداى تبارک و تعالى به آنها عنایت فرموده است قدردانى کنیم و قدردانى کنند. خداوند به همه عالَم نعمت فراوان داده است و قابل احصا نیست. و ما هم قدرت بر اینکه احصا کنیم نعمت هاى خداى تبارک و تعالى را نداریم، لکن وَ امَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّث تا آن اندازه‏اى که مى‏ توانیم. آن چیزى که به ملت ما خداى تبارک و تعالى عنایت فرموده است بسیار است...

نکته ‏اى که مى‏ خواستم عرض کنم این است که در اعیادى که اسلام به ما عنایت فرموده است، در همه آن اعیاد آنچه که انسان ملاحظه مى‏ کند همه‏ اش مسئله ذکر و دعاست، نماز است، روزه است، ذکر است، دعاست. و در این عید هم که عید ملى است و اسلامى نیست لکن اسلام هم مخالفتى با آن ندارد باز مى‏ بینیم که در روایتى که وارد شده، از آداب امروز روزه گرفتن است؛ از آداب امروز دعا کردن است؛ نماز خواندن است؛ و این به ما مى ‏فهماند اگر ملتى بخواهد به راه راست برود و بخواهد استقلال خودش را، آزادى خودش را بخواهد حفظ کند باید در عیدش و غیر عیدش تذکر داشته باشد؛ ذکر خدا بکند، یاد خدا باشد، براى خدا باشد. حتى در عیدش دستور روزه است، دستور استحبابى، روزه‏اى که باید انسان منقطع بشود از شهوات خودش و متوجه به‏ خداى تبارک و تعالى شود. و این دلیل بر این است که ما باید هر قدمى که براى پیروزى پیش مى ‏رویم، هر قدمى که براى ساختن کشورمان پیش مى‏ رویم، چند قدمى براى ساختن خودمان، براى پیروزى بر نفس خودمان، براى پیروزى بر شیطان باطنى خودمان قدم برداریم. (صحیفه امام، ج‏17، ص: 368-370)

 ***

زمان: صبح 1 فروردین 1363/ 17 جمادى الثانى 1404

این عید و این روز جدید طلیعه ‏اى است ان شاء اللَّه بر اینکه این ملت به آن خواستى که دارد، به آن خواستى که آن خواست، خواست خداى تبارک و تعالى است به زودى برسد و همان طورى که تا کنون با قدرت به پیش رفته است و دست ستمکاران را از این کشور کوتاه کرده است، باز هم با همین قدرت به پیش برود و کشور خودش را نگه دارد. و امیدوارم که اسلام پرچم خودش را بر سر همه مسلمین جهان افراشته کند و دست ستمکاران را از کشورهاى اسلامى کوتاه کند، و این ملت را توفیق بدهد که در راه رضاى او صرف بشود، و در راه رضاى او عمل کند...

و من امیدوارم که به یمن برکات حضرت صاحب- سلام اللَّه علیه و روحى فداه- این کشور، کشور پیشرفت ه‏اى بشود از حیث اخلاق، از حیث دیانت، از حیث معنویات و از حیث همه چیزها، مادیات و همه چیز. و بحمد اللَّه ما هر روزى را که مى‏ گذرانیم از روز سابق براى ما بهتر است. و من امیدوارم که این سال بهتر از همه سال ها باشد و خداوند همه را توفیق بدهد که قدر نعمت‏ هاى خدا را بدانند و بدانند که همه چیز از اوست. اگر همه چیز را از او دانستند دیگر در هیچ چیز ناراحت نمى‏ شوند. ناراحتی ها براى این است که انسان از خودش مى ‏بیند. ما در فقدان عزیزانمان که ناراحت مى‏ شویم براى اینکه، اینها را از خودمان مى‏ دانیم. اگر ما همه را از خدا بدانیم و ببینیم که اینها نعمتى هست که خدا داده، نعمتى هست که خدا مى ‏برد پیش خودش، شهدا مهمان خدا هستند، اگر اینها را ما واقعاً در قلبمان ادراک بکنیم. عید مى‏ شود براى کسانى که شهید دارند، عید مى‏ شود براى کسانى که مجروح شدند، عید مى‏ شود براى کسانى که در راه خدا عزیزان خودشان را از دست دادند، براى اینکه این عزیزان، عزیزان خدا هستند، اینها همه از او هستند. (صحیفه امام، ج‏18، ص: 394-397)

 ***

زمان: 1 فروردین 1364/ 28 جمادى الثانى 1405

ان شاء اللَّه این سال، سال مبارکى باشد براى مسلمین جهان و خداى تبارک و تعالى مقدر بفرماید که دست این ابرقدرت ها و کسانى که به آنها مرتبط هستند قطع بشود و مردم دنیا با آرامش زندگى کنند...

و ان شاء اللَّه امیدواریم که این سال جدید براى ما یک سال خوبى باشد. و تذکر این معنا را من لازم مى‏ دانم که ما هم هیچ میل نداریم که حتى آنهایى که با ما دشمنند صدمه ببینند. اگر در مقابل ما نایستند، اگر با اسلام مخالفت نکنند، مسْلم باشند، با اسلام مخالفت نکنند، ما هیچ صدمه ‏اى نمى‏ خواهیم ببینند... و من از خداى تبارک و تعالى مى‏ خواهم که همه این قشرهاى ملت را از مجروحین، مصدومین، شهدا و خانواده ‏هاى اینها و مفقودین ما و اسراى ما، همه اینها را هم سالم نگه دارد و شهداى ما را بیامرزد و در جوار خودش نعمت‏ عنایت کند و اینهاى دیگر هم سالم نگه دارد و به پیروزى برسند و ان شاء اللَّه اسراى ما و مفقودین ما هم به وطن خودشان برگردند و ملت ما هم با قدرت و قوّت پیش برود و هیچ از این نوع چیزها باک نداشته باشد... سلامت عنایت کند و همه ما را بیدار کند و در استقامت به ما کمک کند، ان شاء اللَّه. (صحیفه امام، ج‏19، ص: 194-200)

 ***

زمان: 1 فروردین 1365/ 10 رجب 1406

خدایا! ما را در این سال نو از این حالى که داریم عوض کن. ما گرفتار هواهاى نفسانى هستیم و تو مى ‏دانى، و تو مى‏ توانى ما را نجات بدهى. خداوندا! این پیروزی هاى چشمگیرى که براى ما و ملت ما و براى اسلام حاصل شده است، طورى کن که در قلوب ما تأثیر سوء نگذارد و ما را مغرور نکند. ما را از آن راهى که انبیا- علیهم السلام- داشتند منحرف نکند. من امیدوارم که این سال نو، به همه ملت هاى اسلامى و خصوصاً ملت تحت ستم ایران که سال هاى طولانى در گرفتارى بودند، مبارک کند، و همان طورى که این رزمندگان عزیز ما، اینها در جبهه ‏ها حاضر هستند و ان شاء اللَّه بیشتر هم حاضر خواهند شد و آن طور آن روح آنها را تبدیل کردى، روح ما را هم متحول کن به یک روحى که مورد رضایت تو باشد.

من باید تشکر کنم از این جوان هایى که، طبقات مختلفى که الآن از همه جاى ایران مدت هاست به طرف جبهه‏ ها مى ‏روند. اینها متحول شدند. اینها این دعایى که در روز عید مى‏ کنیم، در حق آنها به یک مقدار زیادى مستجاب شده است. آنها وضع روحى ‏شان یک وضع روحى دیگرى است، غیر از آنى است که ما داریم. آنها به میدان جنگ مى‏ روند، به میدان قتال مى ‏روند، به آغوش مرگ مى ‏روند با آن روى گشاده، با آن قلب قوى. انسان وقتى هر یک از اینها را مى ‏بیند، مى ‏بیند که با ما فرق دارند. ما از خدا مى‏ خواهیم که ما را هم نظیر آنها متحول کند...ما از خدا مى‏ خواهیم که قلوب ما را تغییر دهد. ما بفهمیم که براى چى در این دنیا آمدیم و باید چه بکنیم و چه جور برویم از این دنیا. یک مرگ حیوانى نباشد. یک نحوى نباشد که ما انبار کنیم معاصى را، در آنجا روسیاه باشیم... خداوندا!. ما را در جهاد نفس پیروز کن. همه را در جهاد نفس پیروز کن. ما را به تکالیف خودمان آشنا کن. ما را به وظایفى که با این ملت داریم آشنا کن. خدمت ما را پیش خودت که خدمت به اینها خدمت به تو است، این را بپذیر. دین و دنیاى ما را حفظ کن. این سال را مبارک کن بر همه قشرهاى ملت ما. خدایا! دلهاى اینهایى که مخالف با این جمهورى هستند، این دلهاى اینها را برگردان، تو مقلب القلوب هستى. اینها را برگردان که آدم بشوند. توجه داشته باشند اینهایى که کنار نشستند و جوانها این طور پرپر مى‏ شوند، و آنها یا شادى مى‏ کنند یا بى ‏تفاوت هستند، دلهاى اینها را برگردان به یک دلهاى سالمى، و این حجاب ها را از پیش چشم همه ما بردار. و ما را موفق کن که در تعقیب مسائل الهى کُندى نکنیم، قلب ما به نور معرفت تو روشن بشود. قلب همه ملت ما به نور معرفت تو روشن بشود. خدایا! «ارِنِى الْاشْیاءَ کَما هی‏». (صحیفه امام، ج‏20، ص: 16-19)

  ***

زمان: 1 فروردین 1366/ 20 رجب 1407

نوروز امسال یک خصوصیاتى دارد که براى ما خصوصیات مبارک است. و من به ملاحظه آن خصوصیات به تمام مسلمین جهان و مظلومین جهان و ملت مجاهد و عزیز خودمان تبریک عرض مى‏ کنم. بعض از آن خصوصیات این است که بحمد اللَّه ما سالى را تجدید مى‏ کنیم که قبلش پیروزی هاى چشمگیرى بود که همه مى ‏دانند. و امیدوارم که خداوند در این سال نو هم آن پیروزی هایى که باید عنایت بفرماید به ما عنایت بفرماید. و از خصوصیاتى که کمتر اتفاق مى‏ افتد این است که امسال، این سال نو بین دو عید بزرگ واقع شده است؛ بین سیزدهم و مبعث. مبعث که مال بعثت ولى اللَّه اعظم، ولى اللَّه مطلق بالأصاله است، و مولود که باز عید ولى اللَّه بالتبع است. و این دو بزرگوار در عوالم غیب با هم بودند، متحد بودند و در شهادت در این عالم یکى مظهر آن غیب مطلق است در بعثت و یکى مظهر آن غیب مطلق است در امامت.

امامت و بعثت دو امر هستند که اینها به ظهور آن معنویت بزرگ عام است و آن ولایت است. و به این لحاظ این عید، این روز بزرگ به واسطه محفوف بودنش به این دو عید بزرگ، این عید ملى هم مبارک است. و دنبال این مطلب این معنا را باید عرض‏ کنم که ما واقع شدیم در بین این دو عید که یکى عید ولادت حضرت امیر و یکى عید بعثت که بزرگترین اعیاد اسلامى است...

و این براى ما باید عبرت باشد که مایى که الآن در این عید، در این روز نوروز واقع شدیم، بین دو عیدى واقع شدیم که صاحبان آن دو عید در همه نشئات با هم بودند و در این نشئه هم برادر بودند، ما باید از این عبرت بگیریم که ما هم برادرى خودمان را حفظ کنیم. تمام کسانى که در این کشور متصدى امور هستند، باید برادرى خودشان را حفظ کنند. و اخوتى که بین آن دو بزرگوار بوده است ما تبعیت کنیم از آنها و اخوت داشته باشیم...

و من از خداى تبارک و تعالى خواستارم که این اخوت را بین همه ارگانها، بین مجلسی ها و بین دولت، قوه قضایى و سایر مردم، بین همه قشرهاى ملت حفظ کند، و ما این تبعیت را از موالى خودمان بکنیم که ان شاء اللَّه با سعادت از این دنیا برویم. (صحیفه امام، ج‏20، ص: 232-235)

 ***

زمان: 1 فروردین 1367/ 2 شعبان 1408

و این سال یک خصوصیاتى دارد که کم اتفاق مى ‏افتد. نوروز در آستانه ولادت حضرت سید الشهدا، که ما باید انگیزه قیام ایشان را ببینیم چى بود و مقصد ایشان چى بود و وضع زندگى ایشان و همه ائمه- علیهم السلام- چى بود، خصوصاً در ماه شعبان چه وضعى داشتند. سید الشهدا- سلام اللَّه علیه- از همان روز اول که قیام کردند براى این امر، انگیزه‏ شان اقامه عدل بود...

 الآن عید نوروز ما در آستانه ولادت حضرت سید الشهدا است و دنبال او ولادت حضرت مهدى- علیه السلام- که آن هم در 15 شعبان واقع شده است. بنا بر این تقریباً باید ما بگوییم که یک حجتى است بر ما این دو ولادت و این واقع شدن این روز شریف و این روز نوروز در یک همچو آستان ه‏اى که این دو بزرگوار که هر دو- اقامه عدل- براى اقامه عدل هستند؛ سید الشهدا- سلام اللَّه علیه- که همه عمرش را و همه زندگى‏ اش را براى رفع منکر و جلوگیرى از حکومت ظلم و جلوگیرى از مفاسدى که حکومت ها در دنیا ایجاد کردند، تمام عمرش را صرف این کرد و تمام زندگى‏اش را صرف این کرد که این حکومت، حکومت جور بسته بشود و از بین برود؛ معروف در کار باشد، منکرات از بین‏ بروند. حضرت صاحب- سلام اللَّه علیه- و ارواحنا فداه- هم که تشریف مى‏آورند براى همین معناست... همان طورى که ملت شریف ایران بحمد اللَّه قیام کرد و مى‏ شود گفت که این انقلاب که در این دعاى شریف واقع شده است که «یا مقلب القلوب»، در جوانهاى ما واقع شده است؛ اینها الآن برگشتند از یک حالى به حال دیگرى و حال نویى پیدا کرده ‏اند...

 خداوند ان شاء اللَّه اشخاصى را که مخالفت مى‏ کنند یا از روى عمد یا از روى- عرض مى‏ کنم- نفهمى مخالفت مى ‏کنند، اینها را بیدار کند و اینها را در این سال نو تجدید کند. و خداوند ان شاء اللَّه این اسراى ما را، این کسانى که محبوب ما هستند، محبوب ملت ما هستند، این معلولین را، این اسرا را و این تمام کسانى که در آنجا دربند هستند، همه اینها را خداوند ان شاء اللَّه آزاد کند و ما را هم به وظیفه خودمان آشنا کند... خداوند ان شاء اللَّه این ملت ما را بیدار کند و بیدارتر. خداوند ان شاء اللَّه مردم ما را به سلامت، عزت برساند، به مقاصد خودشان، که آن مقصد، مقصد اسلام است و کوتاه کردن دست تمام کسانى که ظالم هستند. ان شاء اللَّه خداوند این عید را بر همه ما، بر همه مسلمین، بر همه مستضعفین مبارک کند. (صحیفه امام، ج‏21، ص: 1-6)

 ***

زمان: 1 فروردین 1368/ 13 شعبان 1409

‏تحویل حال الى احسن الحال این است که ان شاء اللَّه در این سال نو ما تغییرات روحى بدهیم، یعنى واقعاً تحول بر ایمان حاصل بشود. و او به این است که همان طورى که سیره انبیا از اول تا آخر بوده است که جنگ و صلحشان براى خدا بوده است، هیچ پیغمبرى جنگ نکرد الّا براى خدا و صلح نکرد الّا براى خدا.

و امسال نوروز ما بین دو عید واقع شده است: یکى عید سعید ولادت حضرت امام حسین- سلام اللَّه علیه- که احیاکننده دین اسلام بود از صدر اسلام تا آخر الزمان، و یکى هم عید 15 شعبان ولى عصر- ارواحنا له الفداء- که او تا ازل احیا مى ‏کند دین خداى تبارک و تعالى را. و ما امیدواریم که ملت ما در این سال نو به طورى عمل بکند که سیره انبیا بوده است. به طورى عمل بکند که سیره اولیا بوده است. و عمده این است که هواهاى نفس از بین برود. انسان در طول عمر مبتلاى به این هواى نفس است که محتاج به ریاضت است. و من که گوینده‏ ام موفق نشدم به این عمل. و من امیدوارم که ملت ایران و همه مسلمانان دنیا یک تحولى پیدا کنند در این سال نو که براى خدا کار کنند. براى سلطه خودشان نباشد. براى پیروزى خودشان نباشد. براى هواهاى نفسانى نباشد. و خداوند ان شاء اللَّه همه را توفیق بدهد که در راه خداى تبارک و تعالى مجاهدت کنند. و ان شاء اللَّه این روز بر همه مبارک باشد، و خداوند همه مسلمین را با هم متفق کند در مقابل کفر جهانى. (صحیفه امام، ج‏21، ص: 324)

. انتهای پیام /*