پرتال امام خمینی(س)- علامه محمدتقى جعفرى:  این بیت بسیار پرمعنا را درنظر بگیریم که مى ‏گوید:

 تکلف گر نباشد خوش توان زیست

تعلق گر نباشد خوش توان مرد

سادگى و بى‏ پیرایگى در زندگى، یکى از بهترین دلایل معرفت انسانى به معناى حیات است. آرایش و پیرایش و تصنع در ارائۀ شخصیت به تنهایى مى ‏تواند جهل آدمى رابه حقیقت حیات و شخصیت و رشد کمال آن به خوبى اثبات نماید. ما در طول تاریخ، هیچ شخصیت رشد یافته‏ اى را سراغ نداریم که در صدد برآید به وسیلۀ تصنع در زندگى، تجسمى صحیح از شخصیت خود را در دلهاى مردم نصب نماید. استغناى ذات آدمى، شخصیت را در مرتبه ‏اى از رشد قرار مى ‏دهد که هرگز تن به آرایش خویشتن با پدیده ‏هاى چشمگیر براى اهل دنیا نمى‏ دهد.

خندۀ طبیعى، گریۀ طبیعى، نگاه طبیعى، رفتار طبیعى، رویارویى ساده و ناب با انسانها که بندگان خداوندى هستند، همه و همه کشف از استغناى شخصیت آدمى مى ‏نماید. این حالت روحى در امام(س) مورد اتفاق نظر همۀ کسانى بود که ایشان را  دیده بودند.

منبع: سرّ دل‏برى، ترسیمى از حالات معنوى امام خمینى(س)، به کوشش: اصغر میرشکارى ص 50

. انتهای پیام /*