پرتال امام خمینی(س):

بعد از تشخیص بیماری، حضرت امام در ساعت ۱۰:۳۰ شب اول خرداد برای آماده شدن جهت جراحی در بیمارستان شماره ۲ بقیة‌الله بستری شدند. در شب قبل از عمل یکی دو واحد خون تزریق شد، زیرا نسبت به میزان معمول کم‌خونی داشتند. نحوة خداحافظی حضرت امام با خانواده و نیز حاج سید احمدآقا در موقع آمدن به بیمارستان بسیار عاطفی و معنی‌دار بود. نماز شب مخصوص حضرت امام که از تلویزیون هم قسمت‌هایی از آن پخش شد، ترک نشد. نماز صبح روز بعد را هم به طور معمول ادا کردند و برای جراحی آماده شدند. (روزنگار زندگی و تاریخ سیاسی اجتماعی امام خمینی، ص ۷۲)

آنچه می خوانید بخش هایی از خاطرات حشمت الله رنجبر یکی از اعضای تیم پزشکی حضرت امام(س) از روز بستری شدن ایشان است:

امروز صبح، روز اول خرداد ۱۳۶۸ طبق برنامه، امام آماده برای رفتنبه بیمارستان هستند. قبل از هر چیز به حضور همسرشان می‏ رسند و ضمن خداحافظی، از ایشان حلالیت می ‏طلبند و از اینکه وجود ایشان در طول سالهای تبعید و مبارزه، مشکلاتی را برای خانم ایجاد کرده است، عذرخواهی می ‏کنند. پسرشان احمد را می‏ بوسند و از وی و بقیه اهالی خانواده بخصوص دخترانشان خداحافظی می‏ کنند؛ و اکنون عصا به‏ دست و قدم ‏زنان با همان روحیۀ عالی و صفای باطنی با همراهان وارد بیمارستان می‏ شوند و در اتاق بستری می‏ گردند. کار نمونه ‏برداری از معده و آندوسکوپی شروع می‏ شود. لوله ‏ای که از طریق دهان و مری باید وارد معده شود، یک شی‏ء زمخت و غیرقابل تحمل است و همه نگران آنند که کار به خوبی انجام نشود؛ زیرا علاوه بر اینکه یک کار آزار دهنده برای بیمار به حساب می ‏آید، فشار و مشقت آن می ‏تواند برای قلب امام هم مضر و خطرناک باشد. توان و طاقت بیمار در تحمل این کار لازمۀ موفقیت کار است. این کار به سادگی و بدون اینکه امام واکنشی نشان بدهند، انجام می‏ پذیرد. به خاطر پایین بودن گلبولهای خون به ایشان یک واحد خون وصل می‏ شود. امام در هر موردی با پزشکان همکاری دارند و تسلیم محض آنان هستند و در تمام این مدت، امام کارها و عبادتهای خود را سروقت انجام می‏ دهند. حتی شنیدن اخبار رادیوهای بیگانه را نیز فراموش نمی ‏کنند. سرساعت به اخبار گوش می‏ دهند و به خاطر این مورد از پسرشان می‏خ واهند که رادیوی مخصوص ایشان را بیاورد. 

حاج احمد در کنار پرستاران که در اتاق و پشت دستگاه قرار دارند، می‏ نشیند و به مزاح می‏ گوید: آقا در این وضعیت هم از شنیدن اخبار رادیوی بیگانه صرف‏نظر نمی‏ کنند! اگر هر کدام از ما به اندازه ایشان کار و تلاش می‏ کردیم، دنیا گلستان می‏ شد. (گوهری در دست های لرزان، ص ۴۷ و ۴۸)

. انتهای پیام /*