حضرت امام خمینی انقلاب اسلامی را متعلق به مردم ایران می دانستند و بارها در سخنانشان بر این مطلب تاکید نموده اند. آنچه در ادامه می خوانید گزیده ای از خاطرات برخی مسئولان جمهوری اسلامی و نزدیکان امام درباره توصیه های ایشان به درمیان گذاشتن مسائل کشور با مردم است:
باید تلگرام ها برای مردم چاپ شود در گذشته در میان مقامات روحانی رسم بر این بود که تا سرحد امکان از بازگو کردن موضع گیریها و مخالفتها با مقامات دولتی در میان مردم خودداری می شد. گاهی ماهها میان مقامات دولتی و عالمان اسلامی نامه ها، تلگرامها و سخنانی رد و بدل می شد. و گاهی روحانیون تندترین و کوبنده ترین موضع گیریها را بر ضد خودکامگان به عمل می آوردند؛ لکن توده ها اصولاً از آن خبردار نمی شدند. گاهی نیز چنین می پنداشتند که رابطۀ میان آنان تا پایه ای حسنه است! لکن امام از روز آغاز نهضت در سال 1341 در نشستی که با علمای قم داشتند پیشنهاد دادند که باید تلگرامها و پیامهایی که میان علما و رژیم شاه رد و بدل می شود چاپ شود و در اختیار مردم قرار گیرد تا عموم مردم در جریان کامل برخوردها و موضع گیریهای طرفین قرار گیرند. دیری نپایید که امام به کلی روش برخورد با رژیم را دگرگون کردند و به جای آنکه با تلگرام، شاه و دولت و دیگر مقامات حاکم را مورد خطاب قرار دهند. روی سخن به ملت کردند و رسماً به صدور اطلاعیه دست زدند.[1]  باید چاپ شود تا مردم بدانند شیوه های امام در هیچکدام از مراجع نبود. امام از روز اول که مبارزه را شروع کردند، همیشه می گفتند: «باید قدم به قدم مردم در صحنه حاضر باشند». در گذشته برای طاغوت وقت از طرف مراجع پیامهایی داده می شد، برای اینکه از خلافها جلوگیری شود. اما پیامها و تلگرام و نامه به صورت خصوصی بود ـ بین آن مرجع و طاغوت وقت ـ برای اینکه بتوانند طاغوت را از انحرافاتی که انجام می دهد یک قدری جلوگیری کنند؛ اما امام شیوه اش این بود که هر نامه و تلگرام که از روز اول خطاب به دولت و طاغوت داشت می فرمود: «باید چاپ شود تا همۀ مردم با خبر و مطلع بشوند». برای اولین بار بود در دهه های اخیر که تلگرام تند و حادی که امام در سال 41 برای دولت آن وقت و طاغوت آن وقت داشت دستور دادند تا چاپ شود و آن را پخش کنند.[2]  مردم را در جریان بگذارید موقعی که در مجلس شورای ملی مسأله انجمن های ایالتی و ولایتی مطرح شد امام علاوه بر اینکه اساتید حوزه علمیه را جمع کرده و در این باره شور و مشورت می کردند بعد لازم دیدند که نامه هایی برای علمای استانها و شهرستانها بفرستند که حوزۀ علمیه قم را یاری کنند. من هم با اذن امام مأمور شدم که از مشهد تا زاهدان بروم و علمای بلاد را ببینم و نامه های امام را به آنها بدهم و از آنها بخواهم که مردم را در جریان بگذارند و مصیبات اسلام را بیان کنند و طومار بدهند.[3]  بروید به مردم بگویید امام هر بار گزارش وزرا را می شنوند دستور می دهند: «بروید به مردم بگویید که این کارها را کرده ایم.»[4]  مطالب را با مردم در میان بگذارید برای عرض توضیحاتی پیرامون قرارداد تالبوت که خدمت امام رسیدم، ایشان توصیه کردند که مطالبمان را با مردم در میان بگذاریم تا اگر ابهاماتی در این زمینه باقی مانده برطرف شود.[5]  واقعیات را به مردم بگویید در ملاقاتی که به حضور رسیدم فرمودند: «از این که واقعیات را به مردم بگویید ابائی نداشته باشید.»[6]  چرا برای مردم توضیح نمی دهند؟ در یکی از دیدارهایی که گزارشی دربارۀ ساختمان و توسعه مدارس کشور خدمت امام ارائه می دادیم ایشان فرمودند: «چرا مسئولان امر آنچه را که انجام شده برای مردم توضیح نمی دهند و چرا مردم نباید در جریان عملکردهای انقلاب در این یکی دو ساله باشند» می فرمایند: «من از خود مسئولان گزارشهای متعددی می یابم که کارهایی انجام شده است اما در سطح عموم این مسائل برای مردم به روشنی گفته نمی شود.»[7]  هیچ چیزی نباید از ملت دور باشد پیام خصوصی کارتر به امام در مورد درخواست آزادی گروگانهای آمریکایی توسط قطب زاده در روز جمعه به دست امام رسید که از قراری که آقای قطب زاده گفته در روز چهارشنبه توسط کاردار سوئیس به دست ایشان رسیده. روز بعد یا همان روز یک پیام دیگر هم به بنی صدر دادند. البته در پیام امام تندیهایی که در پیام بنی صدر بوده، نبوده و ملایمت داشته و در روز شنبه از آن جهت که امام فرمودند، هیچ چیزی نباید از ملت دور باشد ما این را در روز شنبه به رادیو دادیم و منتشر شد. امام پیام را که دیدند فرمودند: «این باید منتشر بشود. برای اینکه ما چیزی را از ملت پنهان نمی کنیم و در ثانی به احتمال قوی اینها ممکن است خودشان منتشر کنند و بعد یک چیزهایی فکر کنند و مردم هم فکر کنند که چیزهایی زیر پرده است و ما باید آنچه را که می گذرد به مردم بگوییم و خود مردم تصمیمشان را می گیرند» و به همین دلیل گفتند: فوراً ما آن پیام را منتشر کنیم.[8]  مصاحبه پخش شود سران سه قوه و همچنین بنده با پخش مصاحبۀ اعترافات مهدی هاشمی موافق نبودیم، زیرا معتقد بودیم که این مصاحبه به اعتبار آقای منتظری لطمه خواهد زد. من نظر خود را از طریق دفتر به اطلاع امام رساندم. در پاسخ به این جانب گفته شد، نظر امام این است که آنچه در این مصاحبه در رابطه با آقای منتظری است باید پخش شود تا مردم در جریان مسائل باشند.[9] منبع: برداشت هایی از سیره امام خمینی، ج1، به کوشش غلامعلی رجایی، ص 118-121 [1]. روحانی، حمید؛ 15 خرداد؛ ش 2، خرداد 70، ص 10. [2]. روحانی، حسن؛ کیهان؛ 24/3/62. [3]. علم ‏الهدی، محمدجواد؛ سرگذشت های ویژه از زندگی امام خمینی(س)؛ ج 5، ص 129. [4]. خامنه ‏ای، سید علی (رهبر انقلاب اسلامی)؛ کیهان؛ 11/11/59. [5]. رجایی، محمدعلی؛ اطلاعات؛ 24/2/60. [6]. خرازی، کمال؛ کیهان؛ 30/11/59. [7]. باهنر، محمدجواد؛ جمهوری اسلامی؛ 15/9/59. [8]. خمینی، احمد؛ جمهوری اسلامی؛ 11/1/59. [9]. محمدی ری‏ شهری، محمد؛ خاطرات سیاسی؛ ص 76. 

. انتهای پیام /*