• قتل عمد و غیر عمد به واسطه تصادف منجر به مرگ و مانند آن، آیا موجب کفاره می شود؟ سقط جنین چطور؟

    قتل و ازاله روح از جسد و بدن انسان را قرآن کریم به منزله کشتن همه انسان ها قلمداد نموده و بر همین پایه است که اسلام مجازات های سنگینی را برای آن تعیین کرده و در احکام جزایی آن را بر سه نوع؛ یعنی عمد محض، شبهه عمد و خطأ محض تقسیم و برای هر یک مجازات و آثاری از قبیل قصاص نفس و پرداخت دیه نفس را به تناسب مقرر داشته و ضمن نهی از اقدام به قتل انسان محترم، بر ولایت اولیاء دم مقتول تصریح نموده است.

  • ماه حرام به چه ماه هایی گفته می شود و چه احکامی دارد؟

    آفریدگار آسمان ها و زمین در آیه 36 سوره توبه تعداد ماه های سال را دوازده ماه معرفی کرده و فرموده است: همانا شماره ماه ها در علم خدا دوازده ماه است ، که در کتاب تکوین، روزی که آسمان ها و زمین را آفرید، تثبیت گرداند. از آن، چهار ماه، حرام است و آن دین قیم است که به مصالح عباد قیام دارد. پس در این چهار ماه بر خود ستم مکنید و با مشرکان، جمیع آنان، قتال کنید، چنان که آنان با شما، جمیع شما، جنگ می کنند. و بدانید خدا همواره با پرهیزگاران است. ماه های حرام همان گونه که در کتاب تحریرالوسیله امام خمینی ره آمده است عبارت است از: رجب، ذی القعده، ذی الحجه و محرم.

  • سقط جنین در چه مواردی جایز می باشد؟ آیا به دلیل مشکلات اقتصادی یا ناقص بودن جنین می توان آن را سقط کرد؟

    سقط جنین، پایان یافتن بارداری است در هر مرحله ای که زندگی و حیات نوزاد جریان دارد. سقط جنین یا خود به خود و به سبب علل طبیعی و بدون نقش و دخالت کسی اتفاق می افتد و یا به واسطه دخالت و تأثیر عامل انسانی رخ می دهد که ممکن است غیرعامدانه نیز باشد. خالق یکتا در قرآن کریم کشتن اولاد و قتل نفس محترم را در ردیف شرک به خدای متعال و ترک احسان به والدین و فواحش قرار داده و از آن ها نهی نموده و به اجتناب از آن ها سفارش کرده است. در آیه 151 سوره مبارکه انعام می فرماید: قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّکُمْ عَلَیْکُمْ أَلاَّ تُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَاناً وَ لاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَکُمْ مِنْ إِمْلاَقٍ نَحْنُ نَرْزُقُکُمْ وَ إِیَّاهُمْ وَ لاَ تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ مَا بَطَنَ وَ لاَ تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذٰلِکُمْ وَصَّاکُمْ بِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ ﴿151﴾ به بیان علامه طباطبایی قدّس سرّه در المیزان، حرمت اموری که در آیه فوق و آیات بعدی مورد نهی الهی قرار گرفته است مختص اسلام نیست بلکه در همه شرایع و عموم ادیان آسمانی حرام شمرده شده است. وی در ذیل کریمه فوق می نویسد: «تبین الآیات المحرمات العامة التی لا تختص بشریعة من الشرائع الإلهیة» (المیزان فی تفسیر القرآن، ج7، ص: 315) ...