• پس از وفات شخص اولویت با ارث وراث است؛ یا با حق خدا نظیر قضا نماز، روزه و حجّ که بر گردن میت است؛ و یا با اداء حق مردم مثل قرض، مظالم و مهریه همسر؟

    وظایف و تکالیفی که از سوی خداوند حکیم متعال و پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله بر عهده انسان قرار داده شده است، یا موقت است و یا غیر موقت؛ موقت به واجبی گفته می شود که برای انجام آن محدوده زمانی مشخصی تعیین شده است مانند نمازهای پنج گانه؛ ... برخی از واجبات موقت به گونه ای است که اگر در زمان مقرر شرعی انجام نگیرد و یا به صورت درست و صحیح صورت نگرفته باشد، بر مکلف لازم است که آن را در خارج از وقت جبران نموده و به اصطلاح قضا نماید. ... بعض از وظایف مانده بر ذمه میت به نحوی است که بر وارثان او لازم و واجب است که در صورت آگاهی از آن، به آن ها اقدام کرده، و حتی بر ارث مقدم دارند چه رسد بر وصایا

  • آیا می توانیم فطریه را به شهر دیگر انتقال داده و به فقیر آشنا که در آنجاست، پرداخت کنیم؟

    به فتوای امام خمینی ره، وقت وجوب زکات فطره هنگام داخل شدن شب عید است و وقت پرداختن آن تا ظهر روز عید ادامه دارد و افضل بلکه احوط آن است که پرداختن آن را تا روز تأخیر انداخته و در روز عید پرداخت شود. و اگر کسی نماز عید را می خواند احتیاط را ترک نکرده و قبل از نماز عید، زکات فطره را بدهد. (رجوع شود به تحریرالوسیله ج1، ص:319) از طرفی جدا کردن فطره و معیّن کردن آن در مال مخصوصی از اجناس و یا کنار گذاشتن قیمت آن از نقدینه ها نیز جایز می باشد. در این صورت که زکات فطره در وقت کنار گذاشته می شود بعد از گذشت وقت ادای زکات، می توان ادای آن به مستحقّ را تأخیر انداخت، خصوصا با ملاحظه کردن بعضی مرجّحات؛ (رجوع شود به تحریرالوسیله ج1، ص: 319) مورد مصرف زکات فطره نیز بنا بر اقوی همان موارد مصرف زکات مال از جمله فقرا و مساکین است، اگر چه احتیاط مستحب آن است که به فقرای مؤمنین و فرزندانشان بلکه به مساکین مؤمنین اگر چه عادل نباشند اکتفاء شود؛ و اگر فقیر مؤمن نباشد پرداخت زکات فطره به مستضعفین از مخالفین جایز است. ( رجوع شود به تحریرالوسیله ج1، ص: 320) حال پرسش مطرح، آن است که آیا کسی که زکات فطره خود و اهل و عیالش را جدا کرده و کنار گذاشته است مجاز است که آن را به شهر دیگر برده و در آنجا به مورد مصرف زکات برساند؟ یا خیر؟ نظر امام خمینی ره در این باره...

  • فطریه میهمان شب عید فطر، بر عهده کیست؟ صاحب خانه یا خود میهمان؟

    یکی از اقسام زکات واجب «زکات بدن» است که «زکات فطره» نامیده می شود، امام خمینی ره در کتاب تحریرالوسیله در بیان اهمیت آن می فرماید: «قد ورد فیها: إنه یتخوف الفوت علی من لم تدفع عنه» و «إنها من تمام الصوم کما أن الصلاة علی النبی صلّی اللّٰه علیه و آله من تمام الصلاة» یعنی: دربارۀ آن حدیث وارد شده که «همانا خوف فوت بر کسی می رود که زکات فطره او داده نشده است». و «همانا زکات فطره جزء کامل کننده روزه است، همان گونه که صلوات بر پیامبر (صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) تکمیل کننده نماز است». دربارۀ زکات فطره مباحث مختلفی مطرح است؛ مانند: کسی که زکات فطره بر او واجب است، موارد مصرف، جنس، مقدار و وقت وجوب آن. از جمله فروعاتی که در این باب آمده است، مسأله میهمان شدن در شب عید فطر است. بسیار اتفاق می افتد که افراد به وقت وجوب زکات فطر یعنی در غروب شب عید فطر خواسته و ناخواسته میهمان دیگری هستند و بر سر سفره دیگری افطار می کنند. همین امر، موضوع این پرسش است: که زکات فطره آنان بر عهده کیست؟ آیا به گردن میزبان است یا بر عهده خود اشخاص؟ پاسخ به این سؤال در گرو روشن شدن ملاکی است که به واسطه آن فطریه دیگران بر انسان واجب می باشد. یعنی اول باید ببینیم که در چه صورتی زکات فطره شخصی بر دیگری واجب می شود. اگر ضابطه آن در دست باشد پاسخ فرع پیش رو نیز معلوم خواهد بود. ...