کی و چرا امام خمینی(س) گفت: سعدی از دست خویشتن فریاد/ من خوف این را دارم که اسلام به چنگ ما مبتلا شده باشد

اگر بنا باشد که هر جا آدم برود می‏ بیند که [دائماً] مردم دارند شکایت می‏ کنند. زن و بچه مردم می‏ آیند گریه می‏ کنند. می‏ آیند [التماس‏] می کنند. من هم خسته دارم می ‏شوم. خدا می‏ داند که من در آن رژیم سابق هیچ وقت از هیچ چیز خسته نمی ‏شدم، هر فشاری می‏ آوردند بر من خسته نمی ‏شدم، حالا دارم از خودمان خسته می‏ شوم. آخر چرا باید این طور باشد. یک فکری بکنید. اگر دیر بجنبید اسلام را در خطر تضییع و رفتن آبرویش قرار داده‏ اید. مسئولیم همه ما.

اهداف و نتایج قیام عاشورا در کلام امام خمینی(س)

سیدالشهدا ـ سلام اللّه علیه ـ که همۀ عمرش را و همۀ زندگی اش را برای رفع منکر و جلوگیری از حکومت ظلم و جلوگیری از مفاسدی که حکومتها در دنیا ایجاد کردند، تمام عمرش را صرف این کرد و تمام زندگی اش را صرف این کرد که این حکومت، حکومت جور بسته بشود و از بین برود؛ معروف در کار باشد، منکرات از بین بروند.

تاکید ویژه امام خمینی(س) بر حمایت دولت از مخترعین

باید استعدادها را به کار بیندازند، و دولت و ملت تأیید کنند از این کسانی که اختراع و ابداع می‏ کنند تا- ان شاء اللَّه- ایران خودش همه چیز را بسازد و مستقل بشود.

امام و سازندگی اخلاقی

مرحوم شهید بهشتی می ‏گفتند من هم در آن ایام طلبه‏ ای اهل بحث و جدل بودم و لذا بحث به طول می ‏انجامید و هم صدای امام بلند می‏ شد و هم صدای من. در نتیجه بعد از دو سه روز دیگر به درس کفایه ایشان نرفتم و بر روی درس‏های دیگرم متمرکز شدم. بعد از گذشت یک هفته روزی طلبه ‏ای در حجرۀ مرا زد و سراغ مرا گرفت. او گفت که من از طرف حاج آقا روح‏ اللّه‏ آمده ‏ام. ایشان مرا فرستاده ‏اند که برو و ببین این طلبه‏ ای که می‏ آمد اینجا، کجاست؟

رهبر کبیر انقلاب اسلامی:

افتخارم این است که بسیجی ام

امام خمینی روز 2 آذر 67 در پیامی پرشور به بسیجیان نوشتند: من همواره به خلوص و صفای بسیجیان غبطه می خورم و از خدا می خواهم تا با بسیجیانم محشور گرداند، چرا که در این دنیا افتخارم این است که خود بسیجی ام.

کرامت انسانی و حق شهروندی با تکیه بر اصول اسلام و دیدگاه امام خمینی(س)

بیت الغزل اندیشه سیاسی امام خمینی(س) تأسیس حکومتی اسلامی بود که در آن کرامت، حرمت، شرافت وحیثیت شهروندان پاس داشته شود. در این اندیشه، همه چیز به مردم ختم می شود. کسانی که با عنوان محروم و مستضعف سال ها طوق فرمانبرداری توسط رژیم های گذشته ایران بر گردنشان گذاشته شده بود، در جایگاه واقعیشان به عنوان شهروند قرار گرفته اند.