مسعود پزشکیان در حرم امام گفت: باور کنید امروز ایران را در منطقه به عنوان یک قدرت می بینند. فکر می کردند کار جمهوری اسلامی سه روزه تمام است و مثل سوریه یک شخصی از خودشان را سر کار می آورند. سپاهیان و ارتشیان ما با جان فشانی کاری کردند کارستان.
از فردای پیروزی انقلاب ماراتن قدرت در بین گروه های سیاسی مختلفی، که خود ر میراث دار انقلاب معرفی می کردند، آغاز شد. این گروه ها با تجدید و گسترش سازمان خود، مدعیات مورد نظر و غالباٌ یک جانبه ای را بدون احاله به کلیت نظام و بدون توجه به شکنندگی اوضاع مطرح ساختند و روی آن مانور دادند.
یکی از چیزهای که در نجف خیلی مهم است اصلاً شخصیت این آقایان به سلام کردن و احوالپرسی است، در بازار، در خیابان، توی مسجد، در نماز اگر آنها را می دیدی و سلام و احوال پرسی می کردی اینها خوشحال می شدند، اما اگر می دیدی و اعتنایشان نمی کردی می گفتند چه خبر شده است.
آیت الله سید حسن خمینی فقدان رهبر شهید را «فاجعه ای غیرقابل تصور» توصیف کرد و افزود: ملت ایران بدون اتکا به فرد خاصی، از این حادثه سرافراز بیرون آمد. سه عامل در این مسیر نقش اساسی داشت: ساختار ایدئولوژیک، ساختار تمدنی و ساختار اداری کشور. دولت ۱۲۰ ساله ایران نشان داد از ساختاری قدرتمند برخوردار است و این نظام دیوان سالاری، علی رغم همه انتقادها، در این بحران سربلند بیرون آمد.
سال ۵۹ اوج آشوب در دانشگاه های سراسر کشور بود؛ و لذا باز می گردم به یکی دیگر از غده های متعفن که در کالبد کشور جمهوری اسلامی بعد از پیروزی انقلاب به وجود آمد. همانطوری که قبلاً گفتم یکی از غده های چرکین، گروهک ها بودند که عملیات ضدانقلاب و ضد نظام خود را با عناوین و چهره های گوناگون به اجرا در می آوردند.
مسلما نوع مبارزه و نوع حرکت و رویکرد سیاسی تشکل های دانشجویی پس از انقلاب با توجه به تغییرات باید تغییر می کرد. با پیروزی انقلاب اسلامی و شکست دیوار استبداد و از میان رفتن موانع فعالیت سیاسی حرکت ها و جنبش ها فرهنگی سیاسی و انقلابی آغاز شد؛ از جمله می توان به تغییرات محیط دانشگاه اشاره کرد. باید به جریان شناسی حرکت دانشجویان با توجه به نگرش ها و ایدولوژی ها متعارض که در جامعه وجود داشت؛ اشاره کرد. در یک محور بندی می توان به سه جریان اشاره کنیم. یک جریان مارکسیستی که مشتمل بر حزب توده و چریک های فدایی خلق، سازمان پیکار حزب رنجبران، حزب سوسیالیست و چپی ها و امثال این ها که مبانی اندیشه آنها مارکسیسم، کمونیست و سوسیالیسم، مائوئیسم و تروتسکیسم بود، اشاره کرد.
دبیرخانه علمی همایش بین المللی «تحول در نقش و جایگاه زنان در پرتو اندیشه های امام خمینی(ره)» با صدور اطلاعیه شماره یک اعلام کرد که به دلیل هم زمانی فرآیندهای اجرایی همایش با تحولات اخیر و تغییر در برنامه ریزی های پیش بینی شده، مهلت پذیرش و ارسال آثار علمی، پژوهشی و هنری تمدید شده و زمان بندی نهایی رویداد متعاقباً اعلام خواهد شد.
همه جهانیان خواستار جهانی عاری از خشونت هستند و به جایگاه گفتگو پی برده اند؛ حتی خشونت طلبان بین المللی و زورگویان جهانی نیز برای مقاصد باطل خود به گفتگو متوسل شده و از این ابزار بهره می برند. ما نباید به صرف اینکه دشمن از گفتگو بهره می برد، از آن دوری کنیم، همان گونه که وقتی دشمن از سلاح های نظامی اعم از؛ موشک و بمب افکن استفاده می کند، ما از تجهیز و استفاده این تسلیحات دوری نمی کنیم، بلکه برای دفاع از خود، بیش از پیش به سلاح ها و تجهیزات روی می آوریم و بهره مند می شویم.
امام بر این باور است که فطرت انسانی دارای دو بُعد مهم است: یکی اصلی و دیگری تبعی. آن یکی که سِمت اصلیّت دارد، فطرت عشق به کمال مطلق و خیر و سعادت مطلقه است؛ که همه ابنا بشر از سعید و شقی در اصل سرشت خود آن را داشته اند و در میان تمامی انسان ها هیچ کس نیست که بر اساس این فطرت متوجه و عاشق خیر و کمال و سعادت نباشد.
نخستین اصل بنیادین سیاست ورزی امام خمینی «توحید گرایی» بود و دومین آن را می توان «لزوم تحول روحی مردم» در هر گونه سیاست ورزی دینی دانست.
مراسم سی و هفتمین سالگرد بزرگداشت امام خمینی (س)، امسال در وضعیت جنگی و در خلاء رهبر شهید انقلاب با حضور پر شور آحاد مردم و با شعار «میثاق با امامین انقلاب و بیعت با رهبر معظم انقلاب» برگزار شد.
۱۵ خرداد امسال، نهضت امام خمینی ۶۳ ساله می شود. امام خمینی (ره) تنها یک فقیه، فیلسوف، عارف یا متکلم نبود؛ او شخصیتی بی نظیر بود که همه ابعاد الهی در وجود او جمع شده بود. شاید پیش از او نیز افرادی برخی این ویژگی ها را داشتند.
زیبایی شناسیِ نوشتاریِ امام در وصیت نامه، آمیزه ای از صلابتِ یک فقیه و رقتِ یک عارف است. او در پایانِ متن، با کلماتی که دلِ هر خواننده ای را می لرزاند، با ملتِ ایران وداع می کند: «با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار به فضل الهی از خدمت خواهران و برادران مرخص و به سوی جایگاه ابدی سفر می کنم.» این جملات، تنها یک وداعِ شخصی نیست؛ بلکه گواهی بر «حقانیتِ مسیر» است. کسی می تواند با چنین آرامشی کوچ کند که اطمینان داشته باشد بذرِ حقیقت را در زمینِ تاریخ نشانده است. وصیت نامه امام، گواهیِ این صدق و استقامت است.
روایت مرجعیت امام خمینی، حکایت برآمدن شخصیتی است که نه تنها در علوم نقلی و عقلی سرآمد بود، بلکه توانست قرائتی تازه از پیوند دین و سیاست را ارائه دهد که تا پیش از آن کمتر پرداخته شده بود.
«نیمه خرداد» ویژه نامه سی و هفتمین سالگرد بزرگداشت امام خمینی (س) است که در هشت شماره در پایگاه خبری «جماران» منتشر خواهد شد. این ویژه نامه در ششمین شماره خود به بررسی تاریخچه ارتباط امام خمینی (س) با جبهه های مقاومت پرداخته است.
مدیرعامل خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) با بیان اینکه امام خمینی (ره) منشأ و مصدر انقلاب آفاقی و انفسی در ایران و جهان بودند، توضیح داد: ایشان به عنوان رهبر انقلاب کار خود را به خوبی بلد بودند و می توان این رفتار را در مقاطع زندگی و نهضت امام (ره) مشاهده کرد.
جهانگیر قاسمی، معاون فرهنگی، هنری و ارتباطات مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) در یادداشتی به مناسبت فرارسیدن سی و هفتمین سالگرد ارتحال ملکوتی رهبر کبیر انقلاب اسلامی نوشت: پیروان صدیق اندیشه امام با توجه به توصیه مهم او در حفظ وحدت کلمه و پرهیز از تفرقه، از آزمون ها و چالش های بسیاری عبور کردند و اصل مقاومت را در برابر تمامیت خواهان و سلطه جویان عالم امتداد بخشیدند.
آخرین باری که حضرت امام را دیدم متاسفانه پس از ارتحال ایشان بود که ابتدا قصد کردم صورت ایشان را ببوسم اما خودم را شایسته بوسیدن صورت امام ندانستم و پاهای ایشان در آغوش گرفتم و وداع کردم.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.