سخنرانی
لزوم نظر خواهی از صاحب نظران درباره اصول و مواد قانون اساسی
سخنرانی در جمع نمایندگان مردم سیستان و سواحل جنوب (قانون اساسی)
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: صحیفه امام

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279 - 1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 30 خ‍رداد ‭1358

زمان (قمری) : 25 رج‍ب‌ ‭1399

مکان: قم

شماره صفحه : 226

موضوع : لزوم نظر خواهی از صاحب نظران درباره اصول و مواد قانون اساسی

زبان اثر : فارسی

حضار : نمایندگان مردم سیستان و بلوچستان و سواحل جنوب

سخنرانی در جمع نمایندگان مردم سیستان و سواحل جنوب (قانون اساسی)

سخنرانی

‏زمان: صبح 30 خرداد 1358 / 25 رجب 1399‏

‏مکان: قم‏

‏موضوع: لزوم نظرخواهی از صاحبنظران دربارۀ اصول و مواد قانون اساسی‏

‏حضار: نمایندگان مردم سیستان و بلوچستان و سواحل جنوب‏

‏بسم الله الرحمن الرحیم‏

ضایعات رژیم شاه برای ملت ایران

‏     از شما آقایانی که از دور آمدید تا مطالب خودتان را بگویید، و مطالب ما را هم‏‎ ‎‏بشنوید، و همین طور، از خواهرهای محترم که آمده اند، من تشکر می کنم. و مطالبی که‏‎ ‎‏من الآن باید به شما عرض کنم این است که اولاً این گرفتاریهایی که شما ذکر کردید، این‏‎ ‎‏بلااشکال صحیح است.‏

‏     و شما یا می دانید و یا باید بدانید که این گرفتاری اختصاص به ناحیۀ سیستان ندارد؛‏‎ ‎‏اختصاص به مازندران ندارد؛ هر جای مملکت که شما بروید و هر دسته ای از اهالی‏‎ ‎‏مختلف مملکت که پیش ما آمده اند همین گرفتاریها و شبیه همین گرفتاریها را گفته اند.‏‎ ‎‏حتی کوچ کردن از محلی به محلۀ دیگر ـ باز در جاهای دیگر هم بوده است و هست، مثل‏‎ ‎‏بختیاریها و بعض عشایر دیگر ـ این شکی ندارد که رژیم سابق بنایش بر این بود که مردم‏‎ ‎‏را متشتت کند و زندگی آنها را به هم بزند. بنابراین بود که کشاورزی ما را از بین ببرند، و ما‏‎ ‎‏را محتاج به امریکا کنند. بنابراین بود که فرهنگ ما را از بین ببرند، و ما را حتی برای‏‎ ‎‏طبیب، برای مهندس، برای همه چیز، محتاج به امریکا و سایر ممالک کنند. این‏‎ ‎‏بلااشکال همین طور بود. و هیچ هم اشکال در این نیست که برنامۀ اسلام برخلاف این‏‎ ‎‏است. اگر اسلام تحقق پیدا بکند، اگر حکومت اسلامی به آنطوری که دلخواه ماست‏‎ ‎‏تحقق پیدا بکند، مسیر این مسیر نیست. اینطور نیست که آن هم کمک کند به اینکه‏‎ ‎‏آشفتگی پیدا بشود. برای اصلاح است حکومت اسلامی.‏


قانون اساسی تضمین کنندۀ استقلال ایران

‏     لکن آنچه من می خواهم عرض کنم که حالا اساسی است و الآن موظفم که هر‏‎ ‎‏طایفه ای آمدند این مطلب را بگویم، این است که الآن ما یک گرفتاری اصولی داریم که‏‎ ‎‏اگر این گرفتاری اصولی تمام نشود و نتوانیم به پیروزی در این گرفتاری برسیم، نه دیگر‏‎ ‎‏امید این است که سیستان درست بشود و بلوچستان درست بشود؛ و نه امید این است که‏‎ ‎‏تهران و قم و سایر جاها درست بشود. باز ممکن است خدای نخواسته به وجه بدتری‏‎ ‎‏برگردد به آن حالات سابق. و آن گرفتاری این است که اول ما باید اساس استقلال‏‎ ‎‏مملکتمان را درست بکنیم که مملکت بشود مملکت ایران برای ما و کسی دیگر نتواند در‏‎ ‎‏آن تصرف کند. اگر ما کشور خودمان را استقلالش را تحصیل نکنیم و تضمین نکنیم،‏‎ ‎‏سایر چیزها درست نخواهد شد. پس، الآن آن چیزی که بر ما لازم است این است که همۀ‏‎ ‎‏برادرها، همۀ خواهرها، همۀ قشرهای ملت، در این امری که الآن راجع به اصل مطلب‏‎ ‎‏است، ـ و آن قانون اساسی است، اساس یک مملکت قانون آن مملکت است ـ راجع به‏‎ ‎‏این همۀ قوا را روی هم بگذاریم. الآن که طرح شده است قانون اساسی و به دسترس‏‎ ‎‏مردم گذاشته شده است، کسانی که صاحبنظرند، مسلمانهایی که صاحبنظرند، علمایی که‏‎ ‎‏صاحبنظرند، اسلام شناسهایی که می دانند اسلام چه هست، آنها بررسی کنند، نظر بدهند،‏‎ ‎‏بنویسند، در روزنامه ها منتشر کنند، نگذارند که دیگران مشغول بشوند به نوشتن، و‏‎ ‎‏سرنوشت ما را دیگران درست کنند.‏

وظیفۀ همگانی در قبال قانون اساسی

‏     خود شماها، همه: اشخاصی که می توانند قانون را بفهمند و می توانند اسلام را بفهمند‏‎ ‎‏که این آیا فلان ماده اش منطبق با قوانین اسلام است یا نه؛ و آیا صلاح برای مملکت‏‎ ‎‏اسلامی چه است. الآن این چیزی که مهم است این معناست که همۀ شما با هم نظر کنید به‏‎ ‎‏قانون اساسی، و اهل نظرتان، حقوقدانهای مسْلم، روشنفکرهای متعهد به اسلام،‏‎ ‎‏مهندسین، روحانیین، همۀ اینها، الآن نظر بدهند راجع به قانون اساسی، نگذارند که‏

‏دیگران نظر بدهند و بعد ببینند چه خواهد شد. حالا خودشان نظر بدهند. هر ماده ای از‏‎ ‎‏این مواد قانون اساسی را که روحانیون تشخیص دادند که این برخلاف اسلام است، سایر‏‎ ‎‏طبقات هم، آنهایی که می دانند که خلاف اسلام است، آنها هم نظر بدهند. و آنها که‏‎ ‎‏اطلاع از این معنا ندارند تبعیت کنند و بخواهند که باید این جور باشد.‏

‏     و بعد از اینکه این مرحله را گذراندیم، یک مرحلۀ دیگری است که آن بسیار مهم‏‎ ‎‏است. و آن این است که بعد از اینکه قانون اساسی به نظر همه رسید، یک ماه گذاشتند به‏‎ ‎‏آرای عمومی و همه نظر دادند، یک جمعیت که مثلاً هفتاد نفر، 75 نفری، در همۀ ایران،‏‎ ‎‏خود اهالی هر طرفی، هر ناحیه ای، وکیل تعیین کنند برای اینکه بررسی کنند در قانون‏‎ ‎‏اساسی و نظر بدهند؛ که بعد از این نظر دادن، آن وقت به آرای عمومی بگذارند. الآن آن‏‎ ‎‏چیزی که بسیار برای ما ضروری است این است که آن افرادی که باید در هر جا تعیین‏‎ ‎‏شوند این افراد چه افرادی باشند. ممکن است که در بین بعضی از این افراد یک اشخاص‏‎ ‎‏منحرفی باشند. و این اشخاص منحرف اسباب این بشوند که به انحراف کشیده بشوند.‏‎ ‎‏باید فکر کنند، دنباله کنند، بررسی کنند، یک اشخاصی که مؤمن به این نهضت هستند و‏‎ ‎‏همه مورد نظرشان است و می خواهند هم انجام بدهند.‏

اولویت مناطق عقب مانده در سازندگی

‏     و الآن هم بررسیهایی شده است. الآن طرحهایی داده شده است. و شاید در رادیوها‏‎ ‎‏... شنیده باشید که طرحهایی هست برای اینکه هم کار پیدا بشود برای بیکارها؛ و هم‏‎ ‎‏ساخته بشود یک چیزهایی؛ هم راجع به خانه سازیها در همۀ سطح کشور؛ و هم راجع به‏‎ ‎‏راهسازی. که البته این جاهایی که عقب افتاده تر است مقدمند. و اینطور نیست که همه،‏‎ ‎‏مثل سابق همه چیز منحصر بشود به مراکز. خیر، بنابراین است آن جاهایی که‏‎ ‎‏دورافتاده ترند احتیاجشان بیشتر است، جلو باشند؛ مقدم باشند.‏

‏     و من از خدا می خواهم که ان شاءالله دعا کنید موفق بشویم. و همان طوری که آن‏‎ ‎‏خواهر محترم من مسائل را گفت، همان طور حالا فکر بکنیم که الآن راجع به اساس‏

‏مطلب. اینها ان شاءالله در موقعش درست می شود؛ با یک صبری، با یک حوصله ای. و‏‎ ‎‏البته باید همۀ این مسائل درست بشود، لکن با یک صبری. که الآن ما در حال انقلاب‏‎ ‎‏هستیم. حالا ‏‏[‏‏هنوز‏‏]‏‏ انقلابمان تمام نشده. ما باز جمهوری مان تمام نشده. ما فقط یک‏‎ ‎‏رأی دادیم؛ دیگر چیزهای دیگرش درست نشده. ان شاءالله اینها درست بشود بتدریج.‏

‏     و امیدوارم که همۀ امور اصلاح بشود. امیدوارم خداوند توفیق بدهد به شما، عنایت‏‎ ‎‏کند خدای تبارک و تعالی. چنانکه تا حالا به عنایت خدای تبارک و تعالی پیش رفتید، از‏‎ ‎‏این به بعد هم با عنایت خدا ان شاءالله پیشروی کنید؛ و مسائل همه اش ان شاءالله حل بشود.‏‎ ‎‏خداوند به همۀ شما توفیق عنایت کند.‏

‎ ‎