در آثار فارسی امام خمینی(ره) 825 بار واژه لباس با ضمایر آن، 271 سیاه و 4 بار سیاهپوش و 1 بار نیز واژه مشکی بکار رفته است. اما ترکیب لباس سیاه در آثار ایشان فقط دو بار دیده میشود. یکی در مورد کراهت پوشیدن آن در نماز و دیگری وصف واقع بر اساس شنیده ها در مورد اینکه در سالروز تولد شاه در سال 57، برخی افراد لباس سیاه پوشیده اند. عین عبارت ایشان در دو مورد فوق چنین است:

توضیح المسائل: مسأله 865: چند چیز در لباس نمازگزار مکروه است و از آن جمله است: پوشیدن لباس سیاه و چرک و تنگ و لباس شرابخوار و لباس کسی که از نجاست پرهیز نمیکند و لباسی که نقش صورت دارد و نیز باز بودن تکمههای لباس و دست کردن انگشتری که نقش صورت دارد مکروه می باشد.

صحیفه امام، ج4، ص: 161: امروز که چهارم آبان بود، در ایران، آن طوری که حتی رادیوی خود ایران اطلاع داد، بسیاری از شهرها را ذکر کرد که تظاهرات و ناراحتی ها بوده؛ و از قراری که نقل شد مردم در قم و در شمال تهران و در بعضی جاهای دیگر لباس سیاه پوشیده بودند؛ عَلَمهای سیاه در بعضی جاها بوده...

در مورد مشکی پوش شدن افراد و اماکن نیز جملات ایشان همگی وصف واقع می باشد و فتوا و یا اظهار نظر نیست. اما در مورد خود ایشان، در بعد از انقلاب کسی امام را در پیراهن مشکی ندیده است ولی بسیار دیده می شد که ایشان عبای مشکی بر دوش انداخته اند. زیرا حدیثی از امام صادق(ع) نقل شده که فرمودند: پوشیدن لباس مشکی کراهت دارد مگر در سه چیز: کفش، عمامه و کساء ضمن آنکه هم اکنون رسم غالب روحانیون شیعه که از نسل حضرت ابا عبدالله(ع) باشند این است که عمامه مشکی را به نشانه عزای دائمی جدشان بر سر می گذارند.

همچنین نامه ای از امام خمینی(ره) به مرحوم حاج احمد آقا وجود دارد که از ایشان خواسته یک عبای مشکی رشتی سبک برای ایشان بفرستد. (صحیفه امام، ج3، ص: 186)

البته چون زمان چنین درخواستی 3 آذر 1355 بوده که هوا خنک و رو به زمستان می رفته، احتمال آنکه عبارت عبای مشکی رشتی سبک یک پیام رمزی بوده چندان دور از ذهن نیست. از سوی دیگر نظر به آنکه این تاریخ مصادف بود با 2 ذی الحجه 1396هجری قمری و حدود یک ماه مانده به ماه محرم، آنگاه می توان احتمال داد که رمزی در کار نبوده و عبای مشکی را برای دهه اول محرم می خواسته اند.

. انتهای پیام /*