کنگره اندیشه های اخلاقی ـ عرفانی امام خمینی (ره)
بنیاد نبایدهای ‌زمامداری ‌خودکامگی‌ در بیان و بنان امام ‌خمینی
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: مقاله

پدیدآورنده : اکبرین، محمدجواد

محل نشر : قم

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1382

زبان اثر : فارسی

بنیاد نبایدهای ‌زمامداری ‌خودکامگی‌ در بیان و بنان امام ‌خمینی

‏ ‏

‏ ‏

‏ ‏

 بنیادنبایدهای زمامداری خودکامگی دربیان وبنان امام خمینی

محمد جواد اکبرین

 

‏ ‏

‏به عقیده نویسنده، وجه مشترک همه نبایدهای زمامداری در‏‎ ‎‏عرصه های مختلف اجتماعی و سیاسی، استبداد و خودکامگی است. این‏‎ ‎‏رذیله که به گفته امام خمینی  در «اربعین حدیث» ریشه در نفس آدمی دارد،‏‎ ‎‏از مهم ترین دغدغه های اخلاقی  آن فقیه چه در سال های قبل و بعد از‏‎ ‎‏پیروزی انقلاب اسلامی به حساب می آید.‏

‏نویسنده با مترادف دانستن واژۀ استبداد با واژگانی همچون‏‎ ‎‏دیکتاتوری، اتوکراسی و توتالیتاریزم، نامحدود بودن قدرت، به دست‏‎ ‎‏آوردن قدرت عالی با نقص قوانین قبلی، به کار بردن قدرت در جهت منافع‏‎ ‎‏گروه اندک، تمرکز قدرت در دست یک نفر، فقدان محدودیت های سنتی‏‎ ‎‏یا قانونی و گسترش ترس و برقراری اختناق را وجوه مشترک این واژه ها‏‎ ‎‏می پندارد.‏

‏امام خمینی نیز دیکتاتوری یا واژگانی همچون استبداد و قلدری را‏‎ ‎‏ناشی از عدم تهذیب و محصول فساد اخلاقی می داند و همه انسان ها را‏‎ ‎‏واجد استعداد نفسانی برای تبدیل شدن به دیکتاتورهای بزرگ می خواند و‏‎ ‎‏با اشاره به تجربه های زمامداران مستبدی همچون رضاخان و هیتلر، ویژگی‏‎ ‎‏هایی چون نقد ناپذیری، اصرار بر اشتباه و تحمیل رأی خویش بر دیگران‏‎ ‎‏را نشانۀ فساد معرفی می نماید. البته از آن جا که بر جسته ترین و‏‎ ‎‏روشن ترین مصادیق خودکامگی، استبداد سیاسی است، بسیاری از‏‎ ‎

مجموعه آثار کنگره اندیشه های اخلاقی ـ عرفانی امام خمینی (ره) ـ جلد 15چکیده مقالات کنگرهصفحه 321

‏نقدهای امام خمینی به این شعبه از خود کامگی اختصاصی یافته است. با‏‎ ‎‏این همه، خود او که سالیان درازی دامن کشیده از میان خارهای گناه عبور‏‎ ‎‏کرده بود، به هنگام زمامداری، دولتی ساخت که قدرت و بهره مندی از‏‎ ‎‏منافع آن، غایتی به حساب نمی آید.‏

‏ ‏

‎ ‎

مجموعه آثار کنگره اندیشه های اخلاقی ـ عرفانی امام خمینی (ره) ـ جلد 15چکیده مقالات کنگرهصفحه 322