هر انقلابی که در جهان رخ می دهد وضع آن کشور دگرگون و تحولات عجیبی در سطح کشور و مملکت ایجاد می شود چون انقلاب به معنی دگرگونی و نابودی رژیم گذشته و بنیاد رژیم جدید است در نتیجه انقلاب ایران که به رهبری امام خمینی(س) ایجاد شده همین حالت را داشته و یک تحول ایجاد شده و طبیعی است در هر کشوری که انقلاب شود این حالت در آن پیدا می شود.

بعد از مدتی مدارس بازگشایی و دانشگاه ها نیز مدتی بصورت تعطیل و یا نیمه تعطیل در آمده بود رسانه های گروهی در سطح جهان تبلیغات سوئی علیه ایران و انقلاب ایران می کردند که ایران خودش را مهد تمدن و طرفدار علم و دانش می داند، دروازه های علم و دانش و دانشگاه ها را به روی جوانان کشور بسته است.

در این موقعیت حساس آیت الله هاشمی رفسنجانی که در آن زمان ریاست مجلس شورای اسلامی را به عهده داشت، خدمت رهبر کبیر انقلاب حضرت امام خمینی(س) رسید و پیشنهاد تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی را داد که مورد قبول و توجه حضرت امام(س) واقع شد، آنگاه آیت الله هاشمی رفسنجانی عده ای از نخبگان کشور را که هر یک عالم و تحصیلکرده حوزه و دانشگاه بودند به عنوان هیات موسس خدمت حضرت امام(س) معرفی که مورد قبول واقع شدند.

آنگاه آیت الله هاشمی رفسنجانی روز جمعه مورخ ۳۱ اردیبهشت ماه ۱۳۶۱ در تریبون نماز جمعه و پایگاه عبادی و سیاسی جریان تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی را به مردم ایران مخصوصا نمازگزاران جمعه در محیط دانشگاه اعلام که با تکبیر نمازگزاران مواجه و مورد تایید قرار گرفت.

سپس هیات موسس دانشگاه آزاد اسلامی تعیین و خدمت حضرت امام معرفی شدند، اعضای هیات موسس پس از تایید حضرت امام(س) پیشنهاد دادند که حضرت حجت الاسلام والمسلمین حاج احمد خمینی فرزند بزرگوار ایشان به جمع هیات موسس بپیوندند و با آنان همکاری کنند.

حضرت امام هرگز فرزندان و نوه های خود را در مصدر کار کشور قرار نداده بودند مع الوصف برای پیشرفت دانشگاه و عشق و علاقه ای که به مراکز علمی و دانشگاهی داشتند ضمن پذیرش این پیشنهاد عظیم مبلغ یک میلیون تومان وجه نیز جهت راه اندازی دانشگاه به موسسین کمک فرمودند که خوشبختانه با انفاس قدسیه و دعای نیمه شب آن حضرت و هدیه گرانمایه آن بزرگوار دانشگاه آزاد اسلامی پایه ریزی شده که امروز یکی از بزرگترین دانشگاه های غیر انتفاعی است.

حضرت امام یک سال و اندی بعد (صبح 24 آبان 1362) در جمع مسئولین دانشگاه آزاد و عبدالله جاسبی سرپرست این دانشگاه گفت:

«‌ همه باید این معنا را احساس کنیم که کارها را خودمان انجام دهیم. و این مسئله خلافى که به ذهن دانش ‏آموزان و دانشجویان ما تلقین کرده بودند که به غیر از رفتن به امریکا و فرانسه و انگلستان در جاى دیگرى امکان ندارد به جایى رسید و همین امر موجب شد که جوان‏هاى ما را دسته دسته بردند و فاسد کردند از فکرمان دور کنیم. ما مى ‏دانیم که شرقى ‏ها و غربى ‏ها با ما خوب نیستند و نخواهند بود و خیر و صلاح ما را نمى ‏خواهند، و دلیلش هم وضعى است که شما مى ‏بینید که اکثر جناح‏هایى که در دنیا هستند بر ضد ما تبلیغ مى ‏کنند و این به خاطر آن است که آنها اسلام را نمى ‏خواهند، و هر کشورى که بخواهد به اسلام عمل کند، مورد تهاجم آنها قرار مى‏ گیرد. لذا ما باید فکرى بکنیم که جوان‏هاى ما در همین جا خوب تحصیل بکنند و بر فرض احتیاجى به خارج رفتن باشد به کشورهایى بروند که استعمارى نباشد و طمع اینکه ما تحت سلطه آنان باشیم، نداشته باشند. و من امیدوارم که بزودى وضعى پیش بیاید که نیازى به خارج رفتن نباشد و این بسته به فعالیت شما آقایان و سایر دوستان در این امر حیاتى است که از وجود این جوان‏هاى خوبى که داریم چقدر استفاده شود که در همین جا تربیت گردیده و مشغول خدمت به خدا و خلق باشند. و از گوش خودمان بیرون بکنیم که همه چیزمان باید از خارج بیاید، و بر فرض که به خاطر احتیاج چیزى را وارد مى ‏کنیم، فرهنگ و ادبمان چرا از خارج باشد؟ ما داراى ادب و فرهنگ غنى هستیم، و آیا صحیح‏ است که چون آنها موشک درست مى ‏کنند ما باید تابع آنها باشیم، در حالى که آنها با این صنعت‏ها دنیا را تخریب مى کنند و ما مى ‏خواهیم صنعتى داشته باشیم که تخریبگر نباشد، بلکه مفید و سازنده باشد.
شما با روابطى که اکنون با حوزه ‏هاى علمیه دارید، خدمات زیادى مى ‏توانید انجام دهید. شاید شما توجه نداشته باشید که در مدت سلطنت رضا خان و پسرش، که من از اول تا آخر شاهد آن بودم، چقدر بر حوزه‏ هاى علمیه فشار وارد مى ‏کردند تا حوزه ‏اى در کار نباشد. از یک طرف درها را باز کردند و گفتند هر کس به طرف ما بیاید چه مى ‏کنیم و چه خواهیم کرد، و از طرف دیگر به قدرى روى طلبه ‏ها فشار بود که نمى‏ توانستند روز در حجره‏ هایشان بمانند و مى ‏بایست قبل از طلوع آفتاب بیرون رفته و بعد از غروب آفتاب برگردند که الحمد للَّه موفق نشدند. و حوزه‏ هاى علمیه باقى ماند و با همان وضع اول حفظ گردید که الآن نیز باید به همان گونه حفظ گردد. و دانشگاه‏ها با حوزه باید روابط داشته باشند و مسائلشان را با یکدیگر مبادله کنند. ما الآن در فرهنگ و اکثر علوم احتیاجى به خارج نداریم. و اگر در صنعت هم مانند آنها نیستیم نباید خودمان را ببازیم و بگوییم که آنها پیشرفته هستند و ما همه چیزمان باید خارجى باشد. نه، مسأله این جور نیست. نباید اگر صنعتى از آنها مى‏ گیریم انگلیسى یا روسى یا امریکایى بشویم، بلکه باید مسلمان بود.
البته استفاده از علوم و گرفتن آن از دیگران مانعى ندارد، ولى باید توجه داشت که از جایى علوم را بگیریم که نخواهند ما را منحرف کنند که در سابق اگر مقدارى از علوم و تخصصها را به ما مى‏ دادند، مى ‏خواستند ما را از همه چیزمان منحرف نموده و مصرفى بار بیاورند. و من امیدوارم که ان شاء اللَّه شما آقایان و سایرین کمک کنید تا این دانشگاهى که به پیشنهاد آقاى هاشمى تأسیس گردید و پیشنهاد بسیار خوبى بود، فعالیتش زیاد گردیده و در همه جا توسعه پیدا کند» . (صحیفه امام، ج 18، ص: 218 و 219)

ایشان در سخنرانی دیگری (صبح 24 تیر 1364) در جمع مسئولان دانشگاه آزاد اسلامى  با اشاره به اولویت در اصلاح دانشگاهها فرمودند:

«از زحمات و خدمات آقایان تشکر مى ‏کنم. خداوند به شما و سایر افرادى که این دانشگاه را اداره مى ‏کنند، توفیق دهد. ان شاء اللَّه بتوانید ایران را دانشگاه کنید. مسلماً مردم وقتى دیدند کارهایتان خوب است و به آنان خدمت مى ‏کنید، با شما همراهى و کمک مى ‏کنند، چرا که مردم مى خواهند فرزندانشان مهذب و عالم شوند. باید تلاش کنید جهات دینى را در دانشگاه بیشتر کنید. باید قبل از هر چیز، دانشگاه اسلامى باشد، براى اینکه کشور هر چه صدمه خورده است از کسانى بوده که اسلام را نمى ‏شناخته اند.
ان شاء اللَّه آینده دانشگاهتان خوب باشد و همه دوستانتان موفق باشند. البته نظارت آقایان خامنه ‏اى و هاشمى و ائمه جمعه و روحانیون بلاد، به اسلامى شدن آن کمک بیشترى مى‏ کند. ما امیدواریم جوانانمان در خود ایران تربیت شوند، براى اینکه در خارج به جوانان ما درس اساسى نمى ‏دهند. ان شاء اللَّه روزى بیاید که از جاهاى دیگر براى تحصیل به ایران بیایند و ما هر گز احتیاجى نداشته باشیم کسى را به خارج بفرستیم. و این امرى است شدنى، و این طرز تفکر که غیر از خارج در جاى دیگر نمى ‏شود تحصیل کرد، امرى است باطل، چرا که با این گونه تبلیغات مى ‏خواهند جوانان ما را به خارج بکشند و با تفکر خودشان به ایران برگردانند.
امیدوارم این دانشگاه و همه دانشگاههاى دیگر مراکزى شوند که هم جوانان ما را مهذب کنند و هم عالم، و آنان به صورتى تربیت شوند که از خارج بریده شده و مستقل شوند و در راه اسلام و کشورشان خدمت کنند » .
(صحیفه امام، ج 19، ص: 316)                        

. انتهای پیام /*