ابتلا

فلسفه و اهداف ابتلاء از دیدگاه امام خمینی (س)

ابتلا، قرار دادن انسان ها در بستر حوادث تکوینی و تشریعی برای رسیدن به کمال لایق می باشد.

تحریم جشن های ۲۵۰۰ ساله با سخنرانی مهم امام خمینی

در حالی که شاه و دارودسته اش با پول ملت فقیر و محروم ایران، به عیش و نوش مشغولند و در کنار سران و دیکتاتورهای دیگر کشورها غرق مستی و بی خبریند، امام خمینی(س) در خانۀ مسکونی محقرش، در جوار بارگاه ملکوتی حضرت علی(ع) در نجف اشرف، خون دل می خورد.

نگاهی به شخصیت آیت الله طالقانی از منظر امام خمینی

ادبیات فاخر امام خمینی درباره آیت الله طالقانی از آن مرحوم شخصیتی استثنائی، جامع، عامل و دارای ابعاد گوناگون ترسیم می کند.

غفلت بزرگ رجال سیاسی در ۲۸ مرداد و اشتباهات دکتر مصدق به روایت امام خمینی

این غفلت بزرگ از رجال سیاسی و علما و- عرض می‏ کنم که- سایر اقشار مملکت ما واقع شد، و این آدم [شاه]را تحمیل کردند بر ما و دنباله ‏اش را هم گرفتند که قدرتمندش کنند. از آن وقت تا حالا هم غفلتها شده است.

ماموریت ناتمام و روز شکست دشمن

در پی حادثه صحرای طبس و فرار باقی مانده هواپیماها و هلی کوپترهای آمریکایی به سوی ناو «نیمیتس»، جیمی کارتر، رئیس جمهوری آمریکا شکست این عملیات مداخله جویانه را اعلام کرد و وزیر امور خارجه آمریکا که از ابتدا با عملیات دلتا مخالفت کرده بود از سمت خود استعفا داد.

ژرف نگری، بازشناسـی موضـوعی و بررسی گسترده در اقوال و ادلّه از مزیت های کتاب حکم شرعی دشنام و بهتان است

اگرچه «دین» را مجموعه ای از عقاید، اخلاق و احکام دانسته اند و فقه را دانش فهم قوانین و احکام عملیِ خدای سبحان تعریف نموده اند که فقیهان بر پایه ی روش تحقیقِ اجتهادی، به استنباط آن ها از منابع مشخص، اقدام می کنند، امـا گـوهر دیـن و مقـصود متعالی آن را نمی توان منحصر در فهم و تفهیم احکام عملی دانست؛ چه که حقیقت دین و گوهر درخشان و هدایتگرِ آن، آمیزه ای از سه ساحت عقاید، اخلاق و احکام است . بنابراین، تقلیل دین به اصول و فروع، و وانهادن اخلاق، تحریف آن حقیقـت والا و تعالیبخش، و انحراف از مسیر کمال و سعادت است . چنان کـه تحدیـد تفقّـه، بـه فقـه الأخبار یا فقه کتاب و سنت، یا توسعه ی قلمرو احکام دین به هر آنچه در عالم است، و همچنین متورم ساختن فقه، نیز تحریفی آشکار، زیـان بـار و قطعـاً ابتـر و بـی سـرانجام خواهد بود. و نیز، بی اعتنایی به آموزه های کتاب و سنت و جستن مـسیر سـعادت، از رهیافـت انحصاری عقل و عرف، سرانجام به جمود و شیء گشتگیِ انسان منتهی شده و انسان را از حرکت و پوییدن مسیر تعالی و کمال، باز می دارد. آری، دین و تفقّه در آن را ، اگر از حصار و بند چنین قرائت های افراطی و تفریطـی رها نکنیم، آنچه از حقیقت تعالی بخش دین در اختیار مردم قرار خواهد گرفت، نه تنها پیش برنده و هدایتگر نیست که قرائتی کاریکاتوری و غیر واقع بینانه خواهد بود که در نهایت، به عبور از دین یا غرق شدن در تحجر خواه