عاشقان بیدل

‏‏عاشقان بیدل‏

‏‏با گلرخان بگویید ما را به خود پذیرند‏

‏‏از عاشقان بیدل همواره دست گیرند‏

‏‏دردی است در دل ما، درمان نمی‌پذیرد‏

‏‏دستی به عاشقان ده، کز شوق دل بمیرند‏

‏‏پا نه به محفل ما تاراج کن دل ما‏

‏‏بنگر به باطل ما کز آب و گل خمیرند ‏

‏‏سوداگران مرگیم یاران شاخ و برگیم ‏

‏‏رندان پابرهنه بر حال ما بصیرند ‏

‏‏پاکند می‌فروشان، مستانه دل خروشان ‏

‏‏بربسته چشم و گوشان، پیران سر به زیرند‏

‏‏بردار جام می را جم را گذار و کی را ‏

‏‏فرزند ماه و دی را که اینان چو ما اسیرند‏

‏‏حضرت امام«س» ‏

‏‎ ‎

‏‎

‎