بیستم شهریور سال ۵۹ بود. با اینکه تحرکاتی در مرزها شروع شده بود اما جنگ شکل رسمی به خود نگرفته بود. محمدعلی رجایی در قامت نخست وزیر با کابینه اش خدمت امام رسیدند تا مشکلاتشان را با ایشان در میان بگذارند و راه چاره جویند.
امام به ما اجازه داده بودند در هر وقت از شب با یک «یاالله» گفتن خدمتشان برسیم.
طبق قانون اساسى، رهبر انقلاب و فرزندانشان باید صورت دارایىهاى خود را به دیوانعالى کشور ارسال دارند.
حرفهای من وحی مُنزل نبود که قابل رد کردن نباشد.
امام در نجف نماز ظهر را در منزلشان میخواندند و مسجد نمیرفتند.
فراموش نمیکنم در همان اوایل طلبگیام بود که امام عصرهای جمعه در مدرسه فیضیه، یک بحث اخلاقی داشتند.
وقتی امام مریض میشدند، طبیعی بود که همۀ علما به عیادت ایشان میآمدند.
روزی راجع به معراج حضرت رسول از امام سؤال کردم.
یکى از علماى تهران توسط بنده پیامی به امام در قم فرستاد.
برادرانمان آقایان موسوی اردبیلی و مهدوی کنی اطلاع دادند که خدمت امام رفتهاند و دربارهٔ وزرایی که من انتخاب کردم خدمت امام گفتهاند.
یک بار که خدمت امام بودم، از من خواستند پاکت دارویشان را بدهم.
به خاطر دارم شبهای نوفل لوشاتو را که مدت شش شب نماز مغرب و عشا را در محضر امام بودهام.
امام نگذاشتند که تغییرى بهمنظور تجمل و زیبایى در حسینیه جماران ایجاد شود.
رسم است وقتى که یکى از مراجع از دنیا مىرود، مریدهاى علما و مراجع دیگر تبلیغ مىکنند
در مرحلهاى از دوران مبارزه و در زمان طاغوت، حدود 20 نفر از علما را به مدت سه سال تبعید کردند
محل اقامت امام در دهکده نوفللوشاتو بهدلیل رفتوآمد دانشجویان و شخصیتها از سراسر دنیا کمکم کوچک و کوچکتر مىشد
امام در مورد خوددارى از اسراف تأکید فراوان مىکردند.
ساختمان بیرونی منزل امام در نجف که ملاقات های ایشان در آنجا بود خرابه شده بود.
امام برنامه های رادیو و تلویزیون و نشریات داخلی را کنترل می کردند.
کلیه حقوق برای موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) محفوظ است.