بخش چهارم: تاریخ اهل بیت (ع)
فصل سوم: حضرت علی (ع)
قانونمندی
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1427

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1393

زبان اثر : فارسی

قانونمندی

‏ ‏

قانونمندی

‏ ‏

‏     ‏‏حکومت اسلامی در صدر اسلام بود و هیچ وحشتی هم در زمان حکومت علی بن‏‎ ‎‏ابی طالب ـ سلام الله علیه ـ نبود و مردم در امان بودند.(674)‏

15 / 10 / 57 

*  *  *


کتابسیمای معصومین (ع) در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 260

‏     حضرت امیر دستور می دهد که بروید صدا کنید آن آدمهایی که هستند، برای زکات‏‎ ‎‏صدا کنید، بگویید که ـ به حسب روایت ـ که زکاتتان را داده اید یا نداده اید؟ اگر گفتند‏‎ ‎‏داده ایم، برگردید بیایید. و آنها هم تخلف نمی کردند. وقتی یک حکومت آنطور شد و‏‎ ‎‏مردم در مقابل خدا مسئول شدند و خداوند را شاهد دیدند، آنها هم تخلف نمی کردند و‏‎ ‎‏آنها هم مالیاتی را که باید بدهند می دادند؛ زکات را می دادند؛ خمس را می دادند.(675)‏

30 / 3 / 58 

*  *  *

‏ ‏

‏حکومت رسول الله ، حکومت امیرالمؤمنین ـ سلام الله علیه ـ حکومت قانون است. یعنی‏‎ ‎‏قانون آنها را سرِ کار آورده است. أَطِیعُواالله َ وأَطِیعُواالرَّسُولَ وأُولِی الأَمْرِ مِنکُم حکم‏‎ ‎‏خداست. آنهابه حکم قانون، واجب الاطاعه هستند. پس حکم مال قانون است؛ قانون‏‎ ‎‏حکومت می کند.(676)‏

4 / 4 / 58 

*  *  *

‏ ‏

‏     در حکومت علی بن ابی طالب هم این جور نبوده که هرج و مرج باشد، هر کس هر‏‎ ‎‏کاری دلش بخواهد بکند، اگر یک کار خلاف می کرد، حضرت امیر می آورد و حدَّش‏‎ ‎‏می زد. این طور است مسئله.(677)‏

13 / 8 / 58 

*  *  *

‏ ‏

‏     در صدر اسلام در دو زمان، دو بار حکومت اصیل اسلام مُحقَّق شد. یک زمان‏‎ ‎‏رسول الله و دیگر وقتی که در کوفه علی بن ابیطالب ـ سلام الله علیه ـ حکومت می کرد.‏‎ ‎‏در این دو مورد بود که ارزشهای معنوی حکومت می کرد؛ یعنی یک حکومت عدل‏‎ ‎‏برقرار و حاکم ذرّه ای از قانون تخلّف نمی کرد. حکومت در این دو زمان، حکومت‏

کتابسیمای معصومین (ع) در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 261

‏قانون بوده است.(678)‏

17 / 8 / 58 

*  *  *

‏ ‏

‏     ‏‏حکومت اسلامی مثل حکومت علی بن ابیطالب دیکتاتوری تویش نیست. حکومتی است‏‎ ‎‏که به عدل است. حکومتی است که زندگی خودش از زندگی سایر رعیتها بدتر است. آنها‏‎ ‎‏نمی توانستند مثل او زندگی کنند. او نان جو هم سیر نمی خورد. یک لقمه، دو تا لقمه برمی داشت‏‎ ‎‏بایک خرده نمک می خورد. این حکومت اصلاً می تواند دیکتاتوری؟ دیکتاتوری برای چه‏‎ ‎‏بکند؟ عیش و عشرتی نیست تا اینکه بخواهد دیکتاتوری بکند برای او.‏‏(679)‏

26 / 9 / 58 

*  *  *

‏ ‏

‏     زمان پیغمبر هم قانون حکم می کرد. پیغمبر مجری بود. زمان امیرالمؤمنین هم قانون‏‎ ‎‏حکم می کرد. امیرالمؤمنین مجری بود. همه جا باید اینطور باشد که قانون حکم کند.‏‎ ‎‏یعنی خدا حکم بکند. حکم خدا.(680)‏

11 / 10 / 58 

*  *  *

‏ ‏

‏     دولت حقّۀ حضرت امیر ـ سلام الله علیه ـ که ولیِّ امر بر همه چیز بود. مع ذلک آن‏‎ ‎‏حکومتی که در صدر اسلام بود، در خدمت مردم بود. اینطور نبود که حکومت بخواهد‏‎ ‎‏حکومت کند و مردم همین طور بیخود اطاعت کنند. این طور نبود که حکومت بخواهد به‏‎ ‎‏وسیلۀ قدرتی که دارد اجحاف کند به مردم و ظلم کند که مردم به واسطۀ آن ظلم از او‏‎ ‎‏متنفر باشند.(681)‏

28 / 8 / 59 

*  *  *


کتابسیمای معصومین (ع) در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 262

‏     ‏‏هر چه مقامات بیشتر است راجع به معصیت هایی که در عالم می شود، بیشتر اذیت‏‎ ‎‏می شود. اگر بشنود که در آن سر دنیا یک کسی یک کسی را اذیت کرده این ناراحت بشود، نه از‏‎ ‎‏باب این که شهر خودم است، نه از باب این که مملکت خودم است، اقربای خودم است، از باب‏‎ ‎‏این که یک مظلوم در دنیا واقع شده. ولهذا می بینید که حضرت امیر آن طور می فرماید که وقتی‏‎ ‎‏که آن چیز را از پای یک ذمّی بیرون آوردند، می فرماید مرگ برای انسان چطور است. از «ظلم،‏‎ ‎‏بماٰ انَّهُ ظلْمٌ» بدش می آید، نه از ظلمِ به خودم.(682)‏

1 / 1 / 64 

*  *  *

‏ ‏

‎ ‎

کتابسیمای معصومین (ع) در اندیشه امام خمینی (س)صفحه 263