کتاب اطعمه و اشربه
در غیر حیوان
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

در غیر حیوان

مساله 1 ـ ‏حرام است چیزهایی که نجس است و چیزهایی که به واسطۀ‏‎ ‎‏رسیدن به نجس، نجس شده تا آنها را پاک نکرده اند.‏

مساله 2 ـ ‏هر چیزی که به بدن ضرر بزند؛ چه باعث مردن شود یا باعث‏‎ ‎‏فساد مزاج شود، یا باعث از بین رفتن بعض حواس شود؛ چه حس ظاهر، مثل‏‎ ‎‏بینایی و شنوایی و چه حس باطن، مثل حافظه و یا آنکه باعث معیوب شدن یا از‏‎ ‎‏بین رفتن بعض اجزاء شود یا باعث فاسد شدن بعض قوا مثل قوۀ باه یا قوۀ‏‎ ‎‏زائیدن شود تمام اینها حرام است، و همچنین حرام است از برای زن که دوایی‏‎ ‎‏بخورد که بچه اش ساقط شود یا بچه را به واسطۀ آلاتی ساقط کند که هم بر زن‏‎ ‎‏حرام است و هم بر کسی که این عمل را انجام بدهد.‏

مساله 3 ـ ‏حرام است خوردن گل و کلوخ که گل خشک شده است و مثل‏‎ ‎‏آن است خشت و احتیاط واجب آن است که از خاک نیز اجتناب شود اگرچه‏‎ ‎‏حرام نبودن در صورتی که ضرر نزند خالی از قوت نیست، چنانچه سنگ ریزه و‏‎ ‎‏شن و معادن حرام نیستند مگر در صورت ضرر زدن.‏

مساله 4 ـ ‏از گل قبر سیدالشهداء ‏‏علیه السلام‏‏ برای شفا و به مقدار نخود می شود‏‎ ‎‏خورد ولی از قبور سایر معصومین نمی شود و آنچه می شود از گل قبر‏‎ ‎‏سیدالشهداء خورد گلی است که از قبر یا نزدیک به آن طوری که از قبر شمرده‏‎ ‎‏شود، برداشته شود.‏

مساله 5 ـ ‏شراب به همۀ اقسامش حرام است و از کبائر است و منکر‏‎ ‎‏حرمتش با التفات به لازمش کافر است و آن قدر دربارۀ آن در قرآن و اخبار شریفه‏‎ ‎

‏تاکید شده است که اگر کسی اعتقاد به روز جزا داشته باشد نمی شود آن را‏‎ ‎‏ارتکاب کند، خداوند مسلمانان را از این بلیۀ بزرگ مهلک نجات دهد.‏

مساله 6 ـ ‏هر چه مستی بیاورد چه مایع باشد یا نباشد حرام است، مثل‏‎ ‎‏شراب و هرچه زیادش مست کند کمش نیز حرام است.‏

مساله 7 ـ ‏فقّاع که شراب جو است حرام است اگرچه مستی نیاورد.‏

مساله 8 ـ ‏آب انگور جوش آمده حرام است؛ چه خود به خود جوش بیاید‏‎ ‎‏یا با آتش و آفتاب، و امّا آبی که در کشمش می ریزند و حلاوت آن را می گیرند اگر‏‎ ‎‏جوش بیاید حرام نیست، و همچنین آب خرما حرام نیست اگر جوش بیاید چه‏‎ ‎‏با آتش و چه خود به خود، مگر آنکه مست کننده باشد و آن معلوم نیست.‏

مساله 9 ـ ‏اگر معلوم نشود که آب انگور جوش آمده، حرام نیست، پس اگر‏‎ ‎‏انگور در غذایی بریزند و آن غذا جوش بیاید چون معلوم نیست که آب داخل‏‎ ‎‏انگور جوش آمده، حلال است، و همچنین کشمش را در پلو یا غیر آن می ریزند‏‎ ‎‏و علم به جوش آمدن درون آن نیست، مانعی ندارد خوردن آن.‏

مساله 10 ـ ‏آب انگور اگر به خودی خود جوش آمد، حلال نمی شود‏‎ ‎‏بنابراحتیاط واجب، مگر با سرکه شدن، و به ثلثان شدن یعنی دو سومش کم‏‎ ‎‏شدن با جوش یا آتش حلال نمی شود بنابر احتیاط، و امّا اگر با آتش جوش بیاید‏‎ ‎‏و به جوش دو سومش کم شود حلال می شود.‏

مساله 11 ـ ‏لازم نیست دو سوم آب انگور در حال جوش خوردن کسر شود‏‎ ‎‏بلکه اگر مقداری از آن پس از جوش تا حال سرد شدن کسر شود و به دو سوم‏‎ ‎‏روی هم رفته برسد کفایت می کند.‏

مساله 12 ـ ‏اگر آب انگور جوش آمده قبل از آنکه دو سومش کسر بشود‏‎ ‎‏شیره گردد، بنابر احتیاط واجب حلال نمی شود.‏

مساله 13 ـ ‏اگر به آب انگور آب مخلوط شود و جوش بیاید ثلثان شدن‏‎ ‎

‏روی هم رفتۀ آن در حلال شدن اشکال دارد و باید علم پیدا شود به اینکه دو‏‎ ‎‏سوم از آب انگور کسر شده است.‏

مساله 14 ـ ‏ثابت می شود کسر شدن دو سوم از آب انگور جوش آمده به‏‎ ‎‏علم، و به دو شاهد عادل، و به قول مسلمانی که آب انگور در دست او است، و‏‎ ‎‏به گرفتن از مسلمانی که عقیده دارد به حرام بودن آن قبل از ثلثان شدن، بلکه اگر‏‎ ‎‏از دست مسلمانی بگیرد که نداند عقیدۀ او را در این خصوص نیز ثابت می شود.‏‎ ‎‏لکن اگر عقیده اش آن است که پیش از ثلثان شدن حلال است به قول او در ثلثان‏‎ ‎‏شدن و به گرفتن از دست او و بنا گذاری بر ثلثان شدن اشکال است و احتیاط‏‎ ‎‏واجب آن است که به قول او اعتماد نکند و از آنچه از او می گیرد اجتناب کند،‏‎ ‎‏بلکه این حکم خالی از قوت نیست.‏

مساله 15 ـ ‏حرام است مال غیر را خوردن، بلکه هر تصرفی در آن کردن‏‎ ‎‏بدون اذن یا رضای او.‏

مساله 16 ـ ‏جائز است آنکه بخورد گرچه بدون ضرورت، از خانۀ پدر و‏‎ ‎‏مادر و فرزند و برادر و خواهر و عمو و عمه و دایی و خاله و دوست و شوهر و‏‎ ‎‏موکلی که امور خانه را تفویض به وکیل کرده، در صورتی که علم نداشته باشد به‏‎ ‎‏راضی نبودن صاحب خانه، بلکه اگر ظن داشته باشد که راضی نیست می تواند‏‎ ‎‏بخورد، و امّا دیگران غیر از آنها که ذکر شد باید بداند که راضی هستند تا جائز‏‎ ‎‏باشد بخورد.‏

مساله 17 ـ ‏به احتیاط واجب این حکم مختص است به آنچه عادت جاری‏‎ ‎‏است به خوردن آن، مثل نان و خورش و میوه و خرما و سبزیجات، نه آنچه از‏‎ ‎‏خوراکی های گران قیمت که ذخیره می کنند برای مهمان محترم با عظمت، و‏‎ ‎‏ظاهر آن است که می توان از آشامیدنی های متعارف هم استفاده کرد، مثل آب و‏‎ ‎‏شیر و دوغ و غیر آن و نمی شود از غیر خانۀ آنها مثل دکان و باغ استفاده کرد، و‏‎ ‎‏نمی شود از خانه پول برداشت و خوردنی خرید.‏‎ ‎

مساله 18 ـ ‏تمام حرامهایی که ذکر شد حلال می شود در حال ضرورت و‏‎ ‎‏ناچاری، مثل آنکه انسان حفظ جانش بستگی داشته باشد به خوردن آن، یا اگر‏‎ ‎‏نخورد بیماری شدیدی عارضش می شود که نمی توان تحمل آن کرد یا ضعف‏‎ ‎‏عارضش می شود به طوری که به مرضی دچار می شود که نمی توان تحمل آن‏‎ ‎‏کرد، و غیر اینها از موارد ناچاری، و لازم نیست که علم یا گمان به عارض شدن‏‎ ‎‏این امور پیدا کند، بلکه اگر احتمالی بدهد که آن احتمال از منشا عقلایی باشد‏‎ ‎‏کفایت می کند.‏

مساله 19 ـ ‏اگر کسی او را اجبار کند به خوردن یکی از حرام ها و بترسد از آن‏‎ ‎‏شخص بر جان خودش یا جان دیگری یا عرض خودش یا عرض محترم دیگری‏‎ ‎‏و یا مال محترمی که واجب است حفظ آن بر او و آن مال به قدری باشد که نتواند‏‎ ‎‏تحمل کند آن را یا تحملش حرج باشد، جائز است خوردن آن حرام.‏

‎ ‎