کتاب اطعمه و اشربه
در حیوان
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

در حیوان

مساله 1 ـ ‏آنچه از حیوانات در دریا است حرام است، مگر ماهی با شرطی‏‎ ‎‏که می آید و بعض مرغهای آبی.‏

مساله 2 ـ ‏شرط است در حلال بودن ماهی آنکه دارای فلس باشد در اصل‏‎ ‎‏خلقت، اگرچه ریخته شده باشد به واسطۀ عوارض، چنانچه از اهل اطلاع نقل‏‎ ‎‏می شود که بعضی از اقسام ماهی خود را به سنگ و غیر آن می زند و فلسش‏‎ ‎‏می ریزد؛ اگر صحیح باشد آن نیز حلال است. و در ماهی فلس دار فرقی نیست‏‎ ‎‏بین اقسامش، چنانچه در ماهی بی فلس نیز فرقی نیست و هر فلس داری حلال و‏‎ ‎‏بی فلس حرام است.‏

مساله 3 ـ ‏تخم ماهی حلال، حلال است و تخم ماهی حرام، حرام است؛‏‎ ‎‏چه نرم باشد یا غیرنرم و در صورت اشتباه که آیا از حلال است یا حرام مانع‏‎ ‎‏ندارد خوردنش و احتیاط واجب آن است که در صورتی که نرم است نخورند.‏

مساله 4 ـ ‏از حیوانات اهلی حلال است تمام اقسام گوسفند و گاو و شتر، و‏‎ ‎‏کراهت دارد اسب و استر و الاغ، و حرام است سگ و گربه و غیر اینها.‏

مساله 5 ـ ‏از حیوانات وحشی حلال است اقسام آهو و گاو وحشی و قوچ‏‎ ‎

‏کوهی و گورخر وحشی، و حرام است اقسام درندگان؛ چه مثل شیر و پلنگ و‏‎ ‎‏گرگ باشد که قوی هستند و چه مثل روباه و شغال باشد که ضعیف هستند، و‏‎ ‎‏خرگوش نیز حرام است گرچه درنده نیست، و تمام حشرات نیز حرامند مثل مار‏‎ ‎‏و موش و سوسمار و خارپشت و کاسه پشت و امثال آنها.‏

مساله 6 ـ ‏از پرندگان حلال است تمام اقسام کبوترها چه خانگی و ‏‎ ‎‏چاهی و چه غیر آنها، و حلال است دراج و کبک و تیهو و قطا و بط و مرغابی و‏‎ ‎‏کلنگ و ماهیخوار و قمری و مرغها به همۀ انواع و گنجشکها به همۀ اقسام مثل‏‎ ‎‏گنجشک معروف و بلبل و قبره، و کراهت دارد هدهد و پرستو، و حرام است‏‎ ‎‏خفاش و طاوس و هرچه دارای مخلب است، یعنی چنگال، چه قوی باشد مثل‏‎ ‎‏باز و عقاب و شاهین و چه ضعیف باشد مثل کرکس.‏

مساله 7 ـ ‏بعید نیست که کلاغ به همۀ انواع حرام باشد چه سبع باشد، مثل‏‎ ‎‏کلاغ سیاهی که مردارخوار است و چه نباشد، مثل کلاغهایی که در شهرها است‏‎ ‎‏و مثل زاغی، که کلاغ دم بلند است.‏

مساله 8 ـ ‏در جاهایی که بخصوص حرام بودن و حلال بودن معلوم نشده‏‎ ‎‏مثل آنهایی که گفته شد، دو علامت در پرندگان وارد شده است برای تشخیص‏‎ ‎‏حلال از حرام:‏

اول: ‏آنکه هر پرنده ای که در وقت پریدن بیشتر، پرهای خود را صاف نگه‏‎ ‎‏می دارد و بهم نمی زند حرام است و اگر به عکس، بیشتر، پرها را بهم می زند‏‎ ‎‏حلال است.‏

دوم: ‏آنکه یا چینه دان داشته باشد و آن چیزی است که در آن حبه جمع‏‎ ‎‏می شود یا سنگ دان و آن جایی است که در آن سنگهایی که خورده جمع‏‎ ‎‏می شود یا آنکه در عقب پای آن چیزی باشد مثل خار؛ پس هر مرغی که یکی از‏‎ ‎‏این سه را داشت حلال است و هر چه در آن اینها یافت نشد حرام است، چه‏‎ ‎‏پرندۀ هوایی باشد یا دریایی و چه ماهی خوار باشد یا نباشد.‏


مساله 9 ـ ‏هر مرغی که حالش معلوم نشد چه از راه مخالفت دو علامت با‏‎ ‎‏هم و چه از جهت آنکه پر زدن و نزدنش مساوی و یا از جهت دیگر، ظاهر آن‏‎ ‎‏است که حلال است.‏

مساله 10 ـ ‏حیواناتی که حلال هستند گاهی به واسطۀ اموری حرام‏‎ ‎‏می شوند:‏

اول:‏ آنکه حیوان نجاست خوار باشد به طوری که در عرف بگویند غذای او‏‎ ‎‏نجاست است و مراد از نجاست فقط عذرۀ انسان است و حکم مذکور جاری‏‎ ‎‏است در پرندگان و ماهیها نیز.‏

مساله 11 ـ ‏شیر و تخم حیوانی که به واسطۀ نجاست خواری حرام است،‏‎ ‎‏حلال می شود به همان که خود حیوان حلال می شود.‏

مساله 12 ـ ‏حیوانی که حرام شد به جهت نجاست خواری حلال می شود به‏‎ ‎‏آنکه نجاست نخورد مدتی که مقرر شده و آن در شتر چهل روز و در گاو بیست‏‎ ‎‏روز و به احتیاط مستحب سی روز و در گوسفند ده روز و در اردک پنج روز و در‏‎ ‎‏مرغ خانگی سه روز، و در غیر اینها باید به قدری نخورد که به او نجاست خوار‏‎ ‎‏نگویند و بگویند غذای آن غیر نجاست است.‏

مساله 13 ـ دوم: ‏از مواردی که حیوان حلال، حرام می شود آن است که‏‎ ‎‏انسان با آن جمع شود، چه از پیش و چه از پس اگرچه انزال او نشود، و فرقی‏‎ ‎‏نیست در نزدیکی کننده آنکه بالغ باشد یا نباشد، عالم باشد یا نباشد، از روی‏‎ ‎‏اختیار باشد یا اکراه و اجبار، و فرقی نیست در حیوان آنکه نر باشد یا ماده و ظاهر‏‎ ‎‏آن است که این حکم مخصوص بهمیه است نه سایر حیوانات.‏

مساله 14 ـ ‏چنانچه گوشت حیوان به این عمل حرام می شود، نسل حیوان‏‎ ‎‏ماده بنابر اقوی و حیوان نر بنابر احتیاط  واجب حرام می شود، و مراد از نسل آن‏‎ ‎‏نسلی است که بعد از این عمل پیدا شود و شیر آن نیز تابع است، بلکه مو و پشم‏‎ ‎‏نیز تابع می باشد.‏


مساله 15 ـ ‏حیوانی که با او نزدیکی شده، اگر مقصود از آن حیوان، خوردن‏‎ ‎‏آن است به حسب عادت مثل گاو و شتر و گوسفند، واجب است آن را سر ببرند‏‎ ‎‏پس از آن آتش بزنند و باید نزدیکی کننده غرامت آن را به صاحبش بدهد اگر‏‎ ‎‏خودش مالک آن نیست. و اگر مقصود از آن سواری یا باربری است به حسب‏‎ ‎‏عادت مثل اسب و استر و الاغ باید آن را از محلی که عمل در آن واقع شده به‏‎ ‎‏محل دیگر اخراج کنند و به فروش برسانند و پولش را به شخصی که با آن‏‎ ‎‏نزدیکی کرده بدهند و باید اگر این شخص مالک نباشد غرامت حیوان را بدهد.‏

مساله 16 ـ ‏اگر بره یا بزغاله یا گوساله شیر خنزیر بخورد تا قوی شود و از آن‏‎ ‎‏گوشت بروید و استخوانش محکم شود، حرام می شود گوشت آن و گوشت‏‎ ‎‏نسل آن و شیر آنها نیز.‏

مساله 17 ـ ‏اگر حیوان حلال گوشت شراب بخورد تا مست شود و در حال‏‎ ‎‏مستی آن را ذبح کنند گوشت آن حلال است، لکن به احتیاط واجب باید گوشت‏‎ ‎‏را شستشو کرد پس از آن خورد، و امّا اعضاء درونی مثل دل و جگر و شکنبه و‏‎ ‎‏غیر آن را نمی شود خورد اگرچه شسته شود.‏

مساله 18 ـ ‏از حیوان حلال گوشت که ذبح شرعی شده چهارده چیز حرام‏‎ ‎‏است: ‏اول: ‏خون، ‏دوم: ‏مدفوع، ‏سوم: ‏سپرز، ‏چهارم: ‏آلت نری، ‏پنجم: ‏فرج چه‏‎ ‎‏ظاهر آن و چه باطنش، ‏ششم: ‏خایه ها، ‏هفتم: ‏مثانه یعنی محل بول، ‏هشتم: ‏زهره،‏‎ ‎نهم: ‏نخاع یعنی مغز حرام، ‏دهم: ‏غده هایی که در جسد است و گرد است غالباً،‏‎ ‎یازدهم: ‏دو پی پهن زرد که از پس گردن تا به دم کشیده شده، ‏دوازدهم: ‏مردمک‏‎ ‎‏چشم و آن حبه ای است که با آن اشیاء دیده می شود، ‏سیزدهم: ‏مهره ای است که‏‎ ‎‏در مغز سر است و به قدر نخود می باشد، ‏چهاردهم: ‏بچه دان است که به احتیاط‏‎ ‎‏واجب حرام است، بلکه به احتیاط واجب باید جفت را هم نخورد و آن نیز‏‎ ‎‏حرام است.‏

مساله 19 ـ ‏در ماهی و ملخ اگر چیزی از اینها که ذکر شد پیدا شود حرام‏‎ ‎

‏نیست، غیر از مدفوع و خون که احتیاط واجب آن است که آنها را نخورند.‏

مساله 20 ـ ‏در پرندگان اگر از اینها چیزی یافت شد، احتیاط واجب آن‏‎ ‎‏است که اجتناب شود، بلی اشکال نیست در حرام بودن خون و فضلۀ آنها.‏

‎ ‎