احکام نماز
افعال نماز
قرائت
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

قرائت

مساله 1 ـ ‏در رکعت اول و دوم نمازهای واجب باید حمد و یک سورۀ تمام‏‎ ‎‏خوانده شود.‏

مساله 2 ـ ‏اگر وقت تنگ باشد نباید سوره بخواند و حمد تنها کافی است.‏

مساله 3 ـ ‏اول باید حمد خوانده شود و بعد سوره و اگر سوره اشتباهاً قبل‏‎ ‎‏از حمد خوانده شد لازم است دو مرتبه بعد از حمد بخواند، اگر به رکوع نرفته‏‎ ‎‏باشد.‏

مساله 4 ـ ‏در نمازهای مستحبی خواندن حمد کافی است و سوره لازم‏‎ ‎‏نیست.‏

مساله 5 ـ ‏«بسم الله » یک آیه از سوره حساب می شود، مگر از سورۀ برائت‏‎ ‎‏که «بسم الله » ندارد.‏

مساله 6 ـ ‏سورۀ فیل و لایلاف یک سوره حساب می شود با «بسم الله » که‏‎ ‎‏در وسط قرار می گیرد و همین طور سورۀ والضحی و الم نشرح، یعنی خواندن‏‎ ‎‏یکی از این سوره ها کافی نیست.‏


مساله 7 ـ ‏«بسم الله » را باید به قصد همان سوره ای که می خواهد بخواند‏‎ ‎‏بگوید، و اگر به قصد سوره ای «بسم الله » گفت و بعداً خواست سورۀ‏‎ ‎‏دیگری بخواند، باید دومرتبه به قصد همان سوره «بسم الله » بگوید.‏

مساله 8 ـ ‏سوره های سجده دار را در نمازهای واجب نمی توان خواند.‏

مساله 9 ـ ‏اگر سهواً آیۀ سجده را خواند یا گوش داد، با اشاره سجده کند و‏‎ ‎‏بعد از نماز هم سجده بجا آورد، بنابر احتیاط مستحب.‏

مساله 10 ـ ‏حمد و سوره را در نمازهای ظهر و عصر باید آهسته بخواند،‏‎ ‎‏مگر «بسم الله » را که می توان بلند خواند، بلکه مستحب است.‏

مساله 11 ـ ‏در نمازهای صبح و مغرب و عشاء برای مردان لازم است حمد‏‎ ‎‏و سوره را بلند بخوانند.‏

مساله 12 ـ ‏اگر عمداً نمازهایی را که باید آهسته بخواند بلند خواند، یا به‏‎ ‎‏عکس، نماز باطل است.‏

مساله 13 ـ ‏اگر از روی سهو یا نادانی به جای آهسته، بلند یا به عکس نماز‏‎ ‎‏خواند مانعی ندارد.‏

مساله 14 ـ ‏واجب است حمد و سوره را به طور صحیح بخوانند، به طوری‏‎ ‎‏که اگر عمداً حتی یک حرف آن غلط خوانده شود، نماز باطل است.‏

مساله 15 ـ ‏برای کسانی که حمد و سوره را خوب یاد ندارند واجب است‏‎ ‎‏یاد گرفتن آنها.‏

مساله 16 ـ ‏معنی صحیح خواندن حمد و سوره آن است که حروف آنها از‏‎ ‎‏مخرج ادا شود، به طوری که بگویند عربی صحیح است، امّا تشریفات و‏‎ ‎‏زیبائیهای تجویدی لازم نیست.‏

مساله 17 ـ ‏کسی که نمی تواند حمد و سوره را درست بخواند و قدرت‏‎ ‎‏ندارد یاد بگیرد، به همان طوری که یاد دارد بخواند و حاضر شدن به جماعت‏‎ ‎‏لازم نیست.‏


مساله 18 ـ ‏کسی که حمد و سوره را نمی تواند درست بخواند، ولی قدرت‏‎ ‎‏دارد یاد بگیرد، در درجۀ اول یاد گرفتن واجب است و اگر وقت نباشد و بتواند به‏‎ ‎‏نماز جماعت حاضر شود واجب است احتیاطاً حاضر شود. والاّ همان طور‏‎ ‎‏بخواند تا وقتی که یاد بگیرد.‏

مساله 19 ـ ‏در غیر از دو رکعت اول می تواند حمد تنها بخواند و می تواند‏‎ ‎‏تسبیح بگوید.‏

مساله 20 ـ ‏اگر بخواهد تسبیح بگوید باید به این صورت بخواند: ‏«سبحان‎ ‎الله و الحمد لله و لا اله الاّ الله والله اکبر».

مساله 21 ـ ‏گفتن یک تسبیح کافی است و اگر سه مرتبه بگوید بهتر است.‏

مساله 22 ـ ‏اگر بنا داشت تسبیح بخواند و اشتباهاً شروع به حمد کرد،‏‎ ‎‏احتیاطاً رها کند و تسبیحات را بخواند.‏

مساله 23 ـ ‏اگر بنایی نداشت بر خواندن حمد یا تسبیح و بدون توجه‏‎ ‎‏شروع به حمد کرد مانعی ندارد و می تواند حمد را تمام کند، گرچه معتاد به‏‎ ‎‏خواندن تسبیح هم باشد.‏

مساله 24 ـ ‏در حال حمد و سوره خواندن یا تسبیح خواندن باید مستقر‏‎ ‎‏باشد، و اگر بخواهد کمی عقب یا جلو برود باید جمله را تمام کند و ساکت شود‏‎ ‎‏و بعد از حرکت و استقرار تتمه را بخواند.‏

مساله 25 ـ ‏اگر شک کرد که یک آیه یا کلمه ای از حمد یا سوره را صحیح‏‎ ‎‏خوانده یا غلط، واجب است دومرتبه بخواند تا وقتی که از محل آن رد نشده‏‎ ‎‏باشد، و الاّ دومرتبه خواندن لازم نیست.‏

‎ ‎