احکام زکات
نیت زکات
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

نیت زکات

مساله 1 ـ ‏انسان باید زکات را به قصد قربت، یعنی برای انجام فرمان‏‎ ‎‏خداوند عالم بدهد و در نیت معین کند که آنچه را می دهد، زکات مال است یا‏‎ ‎‏زکات فطره.‏

مساله 2 ـ ‏اگر کسی را وکیل کند که زکات او را بدهد، وکیل باید مباشر نیت‏‎ ‎‏زکات شود در وقت اداء آن.‏

مساله 3 ـ ‏اگر مالی را به عنوان زکات به شخص امینی داد که به مستحق‏‎ ‎‏برساند، باید شخص مالک خود مباشر نیت باشد، به این معنی که نیت کند آنچه‏‎ ‎‏را که آن شخص به فقرا می رساند زکات است.‏

مساله 4 ـ ‏اگر مالک بدون نیت زکات را به فقیر بدهد و پیش از آنکه آن مال‏‎ ‎‏از بین برود مالک نیت زکات کند، زکات حساب می شود.‏

مساله 5 ـ ‏کسی که می تواند زکات را به مستحق برساند اگر ندهد و به‏‎ ‎‏واسطۀ کوتاهی او از بین برود، باید عوض آن را بدهد.‏

مساله 6 - ‏اگر پیش از آنکه زکات بر او واجب شود چیزی بابت زکات به‏‎ ‎‏فقیر بدهد زکات حساب نمی شود، و بعد از آنکه زکات بر او واجب شد، اگر‏‎ ‎‏چیزی را که به فقیر داده از بین نرفته باشد و آن فقیر هم به فقر خود باقی باشد،‏‎ ‎‏می تواند چیزی را که به او داده زکات حساب کند.‏


مساله 7 ـ ‏مستحب است خویشاوندان را بر غیر خویشاوندان، و اهل علم‏‎ ‎‏و تقوی را بر غیر اهل علم و تقوی، و فقراء عفیف را که اهل سوال نیستند بر‏‎ ‎‏آنهایی که اهل سوالند مقدم بدارد.‏

مساله 8 ـ ‏احتیاط واجب آن است که در صورت امکان، اخراج زکات را‏‎ ‎‏اگرچه به جدا کردن باشد تاخیر نیاندازد.‏

مساله 9 ـ ‏اگر کسی که می خواهد زکات بدهد در شهر مستحق نیابد و‏‎ ‎‏نتواند زکات را به مصرف دیگری هم که برای آن معین شده برساند، چنانچه‏‎ ‎‏امید نداشته باشد که بعداً مستحق پیدا کند، باید زکات را به شهر دیگر ببرد و به‏‎ ‎‏مصرف زکات برساند و اگر زکات تلف شود ضامن نیست.‏

مساله 10 ـ ‏اگر در شهر خودش مستحق پیدا شود، می تواند زکات را به شهر‏‎ ‎‏دیگر ببرد، ولی مخارج بردن به آن شهر را باید از خودش بدهد، و اگر زکات تلف‏‎ ‎‏شود ضامن است.‏

مساله 11 ـ ‏اگر کسی بر او زکات یا حقوق دیگری واجب گردیده و هنگام‏‎ ‎‏مرگ او رسیده باشد، باید وصیت نماید که آنها را از ترکۀ او اخراج نمایند.‏

مساله 12 ـ ‏اجرت وزن کردن و پیمانه نمودن گندم و جو و کشمش و‏‎ ‎‏خرمایی را که برای زکات می دهد با خود او است.‏

‎ ‎