احکام طهارت
احکام نجاسات
نجاستهایی که اجتناب از آنها در نماز لازم نیست
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

نجاستهایی که اجتناب از آنها در نماز لازم نیست

مساله 1 ـ ‏اگر در بدن یا لباس نمازگزار خون زخم یا جراحت یا دمل باشد،‏‎ ‎‏چنانچه طوری است که آب کشیدن و تطهیر بدن یا لباس یا عوض کردن لباس‏‎ ‎‏برای بیشتر مردم سخت است، تا وقتی که زخم و یا جراحت و دمل خوب نشده‏‎ ‎‏می تواند با آن خون نماز بخواند، و همچنین است اگر شستن یا عوض کردن‏‎ ‎‏لباس بر خود شخص مشکل و دشوار باشد، اگر چه برای بیشتر مردم مشکل‏‎ ‎‏نباشد، در این صورت شستن لازم نیست.‏

مساله 2 ـ ‏اگر خون از زخمی که توی دهان و بینی و مانند اینها است و‏‎ ‎‏همچنین خون بواسیر اگرچه دهانه اش بیرون نباشد به بدن یا لباس برسد، با‏‎ ‎‏شرایطی که در بالا گفته شد، صحت نماز با آن خالی از قوت نیست.‏

مساله 3 ـ ‏خونی که کمتر از جای یک درهم، که به اندازۀ بند انگشت سبابه‏‎ ‎‏است، بدن یا لباس نمازگزار به آن آلوده باشد نمازش صحیح است.‏

مساله 4 ـ ‏خون کمتر از درهم در صورتی نماز با آن صحیح است که خون‏‎ ‎‏حیض یا نفاس و بنابر احتیاط واجب خون استحاضه و نجس العین، مثل خون‏‎ ‎‏سگ و خوک و کافر و مردار، و خون حیوان حرام گوشت نباشد؛ اگرچه صحت‏‎ ‎‏نماز در غیر خون حیض و نفاس و استحاضه خالی از وجه نیست.‏


مساله 5 ـ ‏اگر خون روی لباس بی آستر ریخته شود و به پشت آن برسد یک‏‎ ‎‏خون حساب می شود، امّا اگر غلیظ باشد سزاوار است که مراعات احتیاط‏‎ ‎‏نموده و با آن نماز نخوانند، اگر روی هم به مقدار درهم یا بیشتر باشد.‏

مساله 6 ـ ‏اگر لباسهای کوچک نمازگزار مثل عرقچین و بند شلوار و‏‎ ‎‏جوراب که نمی شود با آنها عورت را پوشانید نجس باشد، چنانچه از مردار یا‏‎ ‎‏موی سگ و خوک و بقیه حیوانات حرام گوشت تهیه نشده باشد، نماز با آنها‏‎ ‎‏صحیح است.‏

مساله 7 ـ ‏احتیاط واجب آن است که نجس مانند میته و عذره همراه‏‎ ‎‏نمازگزار نباشد، امّا حمل چیزی که نجس شده؛ چه بتوان با آن ستر عورت نمود‏‎ ‎‏و یا نتوان با آن ستر عورت کرد، جواز نماز با آن خالی از رجحان نیست.‏

مساله 8 ـ ‏زنی که پرستار بچه است؛ چه مادر بچه باشد یا غیر مادر، و‏‎ ‎‏بیشتر از یک لباس نداشته باشد، هرگاه شبانه روز یک مرتبه لباس خود را آب‏‎ ‎‏بکشد می تواند با آن لباس که به بول بچه نجس شده نماز بخواند و احتیاط‏‎ ‎‏واجب آن است که لباس را قبل از اولین نمازی که می خواهد بخواند آب بکشد،‏‎ ‎‏مثلاً اگر پیش از خواندن نماز ظهر، لباس او به بول بچه نجس شده باشد، برای‏‎ ‎‏نماز ظهر لباس را آب کشیده، و چنانچه بعد از آن نجس شد احتیاج به آب‏‎ ‎‏کشیدن ندارد، و این حکم مخصوص بول است.‏

‎ ‎