احکام طهارت
وضو
شرایط وضو
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

شرایط وضو

مساله 1 ـ ‏شرایط صحیح بودن وضو چند چیز است و با نبودن هر یک از‏‎ ‎‏این شرایط وضو باطل است:‏

‏ ‏

شرطها

‏ ‏

اول و دوم: ‏پاک بودن آب و مطلق بودن آن.‏

‏ ‏

مساله 2 ـ ‏اگر دو ظرف آب یا بیشتر داشته باشد و بداند که یکی از آنها‏‎ ‎‏نجس است، ولی معلوم نباشد که کدام یک از آنها نجس است، باید برای نماز‏‎ ‎‏تیمّم کند؛ وضو گرفتن با هیچ کدام از ظرفها صحیح نیست و احتیاط آن است که‏‎ ‎‏آبها را بریزد بعد تیمم کند.‏

مساله 3 ـ ‏وضو با آب نجس و آب مضاف باطل است، اگر چه انسان نجس‏‎ ‎‏بودن و یا مضاف بودن آن را نداند یا فراموش کرده باشد، و اگر با آن نماز هم‏‎ ‎‏خوانده باشد باید آن نماز را با وضوی صحیح بخواند.‏

‏ ‏

شرط سوم: ‏آنکه آب وضو مباح باشد.‏

‏ ‏

مساله 4 ـ ‏اگر دو ظرف آب یا بیشتر داشته باشد و بداند که یکی از آنها‏‎ ‎‏غصبی است، ولی نداند کدام یک از آنها است، وضو گرفتن با هیچ یک از آنها‏‎ ‎‏صحیح نیست، و اگر آب مباح دیگری ندارد برای نماز باید تیمم نماید.‏


مساله 5 ـ ‏وضو گرفتن در نهرهای بزرگ مثل قنات و غیر آن؛ اگر چه انسان‏‎ ‎‏نداند که صاحب آنها راضی است اشکال ندارد، هرچند بداند بعضی از صاحبان‏‎ ‎‏آن صغیر و یا دیوانه اند، ولی اگر صاحبان آنها و یا یک نفر از آنها از وضو گرفتن‏‎ ‎‏جلوگیری نمایند باید از آنها وضو نگیرد، بنابر احتیاط واجب.‏

مساله 6 ـ ‏وضو گرفتن از حوض مدرسه ای که انسان نمی داند آن حوض را‏‎ ‎‏برای همۀ مردم وقف کرده اند یا برای محصلین همان مدرسه، در صورتی که‏‎ ‎‏معمولاً مردم از آن حوض وضو می گیرند اشکال ندارد.‏

مساله 7 ـ ‏کسی که نمی خواهد در مسجدی نماز بخواند، اگر نداند حوض‏‎ ‎‏آن را برای همۀ مردم وقف کرده اند یا برای کسانی که در آنجا نماز می خوانند،‏‎ ‎‏نمی تواند از حوض آن وضو بگیرد، ولی اگر معمولاً کسانی که نمی خواهند در‏‎ ‎‏آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو می گیرند می تواند از حوض آن وضو بگیرد.‏

‏ ‏

شرط چهارم: ‏آنکه اعضاء وضو و مسح موقع شستن و مسح کردن پاک‏‎ ‎‏باشد.‏

‏ ‏

مساله 8 ـ ‏اگر یکی از اعضاء وضو نجس باشد و بعد از وضو شک کند که‏‎ ‎‏پیش از وضو آنجا را آب کشیده یا نه، چنانچه بداند موقع وضو ملتفت پاک بودن‏‎ ‎‏و نجس بودن آن نبوده وضو باطل است، و اگر نداند که ملتفت بوده یا نه، وضو‏‎ ‎‏صحیح است و در هر صورت جایی را که نجس بوده برای اعمال دیگر باید آب‏‎ ‎‏بکشد.‏

‏ ‏

شرط پنجم: ‏آنکه در اعضاء وضو مانعی از رسیدن آب نباشد.‏

‏ ‏

مساله 9 ـ ‏اگرانسان شک کند که به اعضای وضو چیزی چسبیده یا نه،‏‎ ‎‏چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد و یا به بودن آن قبل از وضو یقین داشته‏‎ ‎‏ولی نمی داند الآن برطرف شده یا نه، باید وارسی کند که اگر چیزی به اعضای‏‎ ‎‏وضوی او چسبیده برطرف کند.‏


مساله 10 ـ ‏اگر بعد از تمام شدن وضو شک کند که به اعضای وضو چیزی‏‎ ‎‏چسبیده بوده یا نه، وضو صحیح است.‏

مساله 11 ـ ‏اگر بداند که قبل از وضو چیزی به اعضای وضو چسبیده بود و‏‎ ‎‏بعد از وضو شک کند که آن را در حال وضو از بین برده و یا آب را به زیر آن‏‎ ‎‏رسانیده یا نه؛ چنانچه احتمال دهد که در حال وضو به آن مانع التفات داشته،‏‎ ‎‏وضوی آن صحیح است.‏

مساله 12 ـ ‏اگر بعد از وضو ببیند که چیزی به اعضای وضو چسبیده، ولی‏‎ ‎‏نداند که بعد از وضو پیدا شده یا قبل از آن، وضوی او صحیح است.‏

مساله 13 ـ ‏اگر در بعضی از اعضای وضو مانعی باشد، که گاهی آب به‏‎ ‎‏خودی خود زیر آن می رسد و گاهی نمی رسد، و انسان بعد از وضو شک کند که‏‎ ‎‏آب زیر آن رسیده یا نه چنانچه بداند موقع وضو ملتفت رسیدن آب به زیر آن‏‎ ‎‏نبوده، باید دوباره وضو بگیرد.‏

‏ ‏

شرط ششم: ‏آنکه ظرف آب وضو مباح و از طلا و نقره نباشد.‏

‏ ‏

مساله 14 ـ ‏اگر آب وضو در ظرف غصبی یا طلا و نقره باشد و غیر آن آب‏‎ ‎‏دیگری نداشته باشد باید تیمم کند و نمی تواند با آب آنها وضو بگیرد، و اگر آب‏‎ ‎‏دیگری دارد، چنانچه در ظرف غصبی یا طلا و نقره وضوی ارتماسی بگیرد یا با‏‎ ‎‏آنها آب را به صورت و دستها بریزد وضوی او باطل است، بنابر احتیاط واجب،‏‎ ‎‏و در صورتی که با مشت یا چیز دیگر آب را از آنها بردارد و به صورت و دستها‏‎ ‎‏بریزد وضوی او صحیح است.‏

‏ ‏

شرط هفتم: ‏آنکه استعمال آب برای او مانعی نداشته باشد.‏

‏ ‏

مساله 15 ـ ‏کسی که می ترسد اگر وضو بگیرد مریض شود، یا اگر آب را به‏‎ ‎‏مصرف وضو برساند تشنه بماند، نباید وضو بگیرد.‏

‏ ‏

شرط هشتم: ‏آنکه شستن صورت و دستها و مسح پا و سر را خود انسان‏‎ ‎

‏انجام دهد، و اگر دیگری او را وضو دهد یا در رساندن آب به صورت و دستها و‏‎ ‎‏مسح سر و پاها به او کمک نماید، وضو باطل است.‏

‏ ‏

مساله 16 ـ ‏کسی که نمی تواند وضو بگیرد باید نایب بگیرد که او را وضو‏‎ ‎‏دهد، ولی باید خود او نیت وضو کند و بهتر آن است که نایب هم نیت وضو کند‏‎ ‎‏و با دست خود مسح نماید، و اگر نمی تواند باید نایبش دست او را بگیرد و به‏‎ ‎‏جای مسح او بکشد، و اگر این هم ممکن نیست باید از دست او رطوبت بگیرد و‏‎ ‎‏با آن رطوبت سر و پای او را مسح کند، و بهتر آن است که اگر ممکن باشد تیمم‏‎ ‎‏هم بنماید.‏

‏ ‏

شرط نهم: ‏آنکه وضو را به ترتیبی که گفته شد بجا آورد؛ یعنی اول صورت و‏‎ ‎‏بعد دست راست و بعد دست چپ را بشوید و بعد از آن مسح سر و بعد مسح‏‎ ‎‏پای راست و بعد مسح پای چپ بنماید.‏

‏ ‏

شرط دهم: ‏آنکه کارهای وضو را پشت سر هم انجام دهد.‏

‏ ‏

مساله 17 ـ ‏اگر بین کارهای وضو به قدری فاصله شود که وقتی بخواهد‏‎ ‎‏جایی را بشوید یا مسح کند، رطوبت جاهایی که پیش از آن شسته یا مسح کرده‏‎ ‎‏خشک شده باشد، وضو باطل است.‏

مساله 18 ـ ‏اگر بین کارهای وضو عرفاً فاصله نشود، ولی در اثر حرارت هوا‏‎ ‎‏یا چیز دیگر اعضا خشک شود، وضو باطل نمی شود.‏

مساله 19 ـ ‏اگر کارهای وضو را پشت سر هم بجا نیاورد، ولی در اثر سردی‏‎ ‎‏و رطوبت هوا، رطوبت اعضا خشک نشود، به طوری که اگر هوا ملایم بود‏‎ ‎‏خشک می شد، وضو باطل نیست. پس در وضو اگر هر یک از این دو شرط باشد،‏‎ ‎‏وضو صحیح است؛ یا باید کارهای وضو را پشت سر هم انجام دهد یا در وقتی‏‎ ‎‏که می خواهد جایی را بشوید یا مسح کند، رطوبت جاهایی که پیش از آن شسته‏‎ ‎‏یا مسح کرده خشک نشده باشد، هرچند پشت سر هم انجام نداده باشد.‏


شرط یازدهم: ‏آنکه به قصد امتثال، یعنی فقط برای انجام فرمان خداوند‏‎ ‎‏عالم، وضو بگیرد، و اگر برای خشک شدن یا به قصد دیگر وضو بگیرد، باطل‏‎ ‎‏است.‏

‏ ‏

مساله 20 ـ ‏لازم نیست نیت وضو را به زبان بگوید یا از قلب خود بگذراند،‏‎ ‎‏ولی باید در تمام وضو متوجه باشد که وضو می گیرد، به طوری که اگر از او‏‎ ‎‏بپرسند چه می کنی؟ بگوید وضو می گیرم.‏

مساله 21 ـ ‏کافی است در وضو قصد قربت کردن و دیگر قصد وجوب و‏‎ ‎‏استحباب لازم نیست، بلکه اگر اشتباهاً در جایی که وضو واجب است قصد‏‎ ‎‏استحباب کند یا برعکس، چنانچه قصد قربت کرده باشد، وضو صحیح است.‏

مساله 22 ـ ‏اگر به خیال اینکه وضو دارد به قصد تجدید وضو، وضو بگیرد،‏‎ ‎‏بعد معلوم شود که وضو نداشته وضویش صحیح است و نماز با آن درست‏‎ ‎‏است.‏