کتاب طلاق
عدۀ وطی به شبهه
نسخه چاپی | ارسال به دوستان
برو به صفحه: برو

نوع ماده: کتاب فارسی

پدیدآورنده : خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، 1279-1368

محل نشر : تهران

ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س)

زمان (شمسی) : 1385

زبان اثر : فارسی

عدۀ وطی به شبهه

‏‏مراد به وطی به شبهه آن است که کسی نزدیکی کند با زنی به اعتقاد آنکه‏‎ ‎‏زن خودش هست و زن او نباشد یا عقد کند زنی را به اعتقاد آنکه عقد او صحیح‏‎ ‎‏است و نزدیکی کند، بعد معلوم شود عقد او صحیح نبوده.‏

‏‏مساله 1 ـ ‏‏زنی که با او نزدیکی شده است به شبهه، باید عده نگهدارد، چه‏‎ ‎‏شوهردار باشد یا نباشد و چه زن و مرد هر دو در اشتباه باشند و چه مرد فقط، و‏‎ ‎‏احتیاط واجب عده نگاه داشتن است در صورتی که زن فقط در اشتباه بوده.‏

‏‏مساله 2 ـ ‏‏عده از برای کسی که با او زنا شده است نیست، چه از زنا آبستن‏‎ ‎‏شده باشد یا نه.‏

‏‏مساله 3 ـ ‏‏عدۀ نزدیکی به شبهه مثل عدۀ طلاق است به تفصیلی که گفته‏‎ ‎‏شد.‏

‏‏مساله 4 ـ ‏‏زنانی که عده ندارند در طلاق مثل یائسه و غیر آن، در اینجا نیز‏‎ ‎‏عده ندارند.‏

‏
‏
‎

‎‏مساله 5 ـ ‏‏مرد در مدت عدۀ زن خودش که با او به طور اشتباه نزدیکی شده‏‎ ‎‏نمی تواند با او نزدیکی کند، و امّا دیگر از بهره های زن و شوهری را می تواند‏‎ ‎‏بردارد مثل بوسه و غیر آن.‏

‏‏مساله 6 ـ ‏‏نفقۀ این زن در حال عده با شوهرش هست چه استمتاعات بر او‏‎ ‎‏جائز باشد و چه نباشد.‏

‏‏مساله 7 ـ ‏‏مردی که با زنی به اشتباه نزدیکی کرده است می تواند او را در‏‎ ‎‏این عده به زنی بگیرد، اگر مانع دیگری نداشته باشد، لکن مردان دیگر‏‎ ‎‏نمی توانند او را بگیرند.‏

‏‏مساله 8 ـ ‏‏زنی را که طلاق دادند به طلاق رجعی ـ و آن طلاقی است که‏‎ ‎‏شوهر می تواند در عده زن را به نکاح اول خود برگرداند ـ در حکم زن است؛‏‎ ‎‏مادامی که در عده است باید مرد نفقه و کسوۀ او را بدهد و مرد و زن از هم ارث‏‎ ‎‏می برند و خواهر این زن بر مرد حرام است و کفن زن بر مرد است و زکات‏‎ ‎‏فطره اش با مرد است.‏

‏‏مساله 9 ـ ‏‏زنی که به طلاق بائن از مرد جدا شد هیچ یک از احکام زوجیت‏‎ ‎‏را ندارد؛ چه در عده و چه در غیر عده.‏

‏‏مساله 10 ـ ‏‏در طلاق بائن که گفته شد حکم زوجیت را ندارد، اگر زن از مرد‏‎ ‎‏آبستن باشد تا نزائیده از مرد حق نفقه و کسوه و محل سکونت دارد.‏

‏‏مساله 11 ـ ‏‏در طلاق بائن و رجعی اگر مرد در حال مرض طلاق بدهد زن‏‎ ‎‏خود را و از وقت طلاق تا یک سال به همان مرض بمیرد زن از او ارث می برد، و‏‎ ‎‏امّا اگر بعد از سال بمیرد اگرچه به نصف روز یا کمتر، ارث از او نمی برد.‏

‏‏مساله 12 ـ ‏‏ارث بردن زن در مسالۀ یازدهم سه شرط دارد: ‏‏اول: ‏‏آنکه بعد از‏‎ ‎‏گذشتن عده شوهر نکند. ‏‏دوم: ‏‏آنکه مرد از این مرض که در آن طلاق داده خوب‏‎ ‎‏نشود، پس اگر خوب شد و باز مریض شد و مرد زن از اوارث نمی برد، بلی در‏‎ ‎
‏
‎

‎‏طلاق رجعی اگر در زمان عده بمیرد ارث می برد. ‏‏سوم: ‏‏آنکه طلاق به خواهش‏‎ ‎‏زن واقع نشود، پس در طلاق خلع که به خواهش زن است و در طلاق مبارات که‏‎ ‎‏با التماس هر دوی آنها است ارث نمی برد.‏

‏‎ ‎

‏‎

‎